ايران 1405
حسن لطفي
اينكه انتظار داشته باشم چهل و سومين جشنواره بين‌المللي فيلم كوتاه تهران از جهات مختلف (فيلم‌ها، آدم‌ها، برنامه‌ها و حاشيه‌ها) شبيه سال‌هاي دور باشد (مثلا سال 1365 كه براي اولين‌بار در آن حاضر شدم) انتظار درستي نيست، چراكه زمانه و آدم‌ها تغيير مي‌كنند. درستش هم همين است. با اين حساب نمي‌توانم بنويسم يا بگويم اين جشنواره انگار در جاي ديگري (لندن، سن‌پطرز‌بورگ يا...) برگزار شده است. اگر بگويم تغيير را نديده و به آن باور ندارم. مثل مجيد ظروفچي فيلم سوته‌دلان علي حاتمي هستم كه برايش شنبه و جمعه‌اش از تاريخ به جا مانده از پدرش درست بود.
ساعت خراب پدرش را به ساعت درست ديگران ترجيح مي‌داد و... . بايد بپذيريم فيلمسازاني كه امسال در جشنواره فيلم دارند خيلي‌هايشان سال 1365 به‌دنيا نيامده بودند. حتي پدران و مادرانشان هم اگر آن سال بودند نظر و نگاه خيلي‌هايشان شبيه امروز خودشان هم نبود. زمانه، برنامه‌هاي شكست خورده، رشد تكنولوژي و گسترش ارتباطات با استفاده از همان تكنولوژي به روز شده و در كنار قول‌هاي عمل نشده خيلي‌ها را عوض كرده است. طبيعي هم هست. حالا اگر يكي بخواهد چشم بر اين انتظارات و تغييرات ببندد و با قدرتي كه دارد بخواهد سد راهش شود، تازيانه بر آب زدن است. نهايت كاري كه مي‌تواند بكند عين مجيد، جمعه و ساعت آقاش را حفظ كند و توي باد تغييرات نرود. بايد پذيرفت فيلمسازان، تماشاگران، فيلم‌ها، حاشيه‌ها و... جشنواره چهل و سوم بايد شكل خواست جواناني باشد كه صاحبان اصلي اين‌گونه جشنواره‌ها هستند. جواناني كه فيلم‌هاي چند سال اخيرشان نشان مي‌دهد جسورتر پي تغييراتي هستند كه به نظرشان برخي از پدرانشان با باورهاشان سد راهش بوده‌اند. ابزار‌هاي ساخت فيلم هم براي‌شان فراهم‌تر شده است. از آن مهم‌تر مجال بيشتر و راه‌هاي آسان‌تري براي عرضه فيلم‌هايشان دارند .حالا ديگر فقط جشنواره‌ها نيستند كه تنها محل نمايش فيلم باشند.
هر چند كه استقبال زياد از جشنواره چهل و سوم و حضور پر‌رنگ جوان‌ها نشان از اهميت تماشا و نمايش فيلم در اين رويداد دارد ولي حالا ديگر نمي‌توان كسي را از چرخه فيلمسازي و عرضه و ... حذف كرد.
نكن و بنشين و نساز و جريمه هم جواب نمي‌دهد. باور نداريد سركي به تاريخ فيلمسازي دنيا بزنيد. هيچ محدوديتي تا ابد ماندگار نشده است. حالا كه دور زدن محدوديت‌ها چندان دشوار هم نيست. پذيرش تغيير، پذيرش جوانان، پذيرش جشنواره چهل و سوم با شماي حاضرش يعني پذيرش ايران سال 1405 ! خوب يا بد جلوي تغييري كه مردم (خصوصا نسل جوان) بخواهند، فقط خطا نيست، آب در هاون كوبيدن است. به خواسته‌هاي فيلمسازان و تماشاگران جشنواره چهل و سوم احترام بگذاريم. اگر نظر ديگري داريم انگ نزنيم. داد نزنيم. فيلم بسازيم. فيلم‌هايي كه قرار است در مقابل تغيير صداي ديگر باشد.يادمان باشد ما بخشي از ايران 1405 هستيم. ايران براي همه است.