روزبه دلاور
سهيل موسوي، ووشوكار ۲۱ ساله آملي در رويدادي بزرگ موفق شد تنها مدال طلاي ووشوي ايران در مسابقات آسيايي را در وزن ۷۵ كيلوگرم به نام خود ثبت كند. او با پشت سر گذاشتن مقتدرانه حريفاني قدرتمند از هند، كره جنوبي، ازبكستان و قزاقستان بر سكوي نخست قاره كهن ايستاد. در گفتوگويي كه با اين قهرمان جوان داشتيم او ضمن ابراز اميدواري براي تكرار اين افتخار در دورههاي آتي گلايههايي هم از بيمهري مسوولان شهرش نسبت به قهرمانان ملي مطرح كرد. موسوي اما با عزمي راسخ نگاهش را به چالشهاي پيشرو و تداوم افتخارآفريني براي پرچم ايران دوخته است.
براي رسيدن به كسب مدال طلا چه چالشهايي را پشت سر گذاشتيد؟
خب بازيهاي آسيايي براي ما ووشوكارها مهمترين رويدادي است كه ميتوانيم در آن شركت كنيم و خدا را شكر كه توانستيم در اين مسابقات طلا بگيريم. مطمئنا مسير سختي را پشت سر گذاشتيم و چهار ماه در اردوهاي مختلف حضور داشتيم و در يك تورنمنت هم كه در كشور چين برگزار شد، شركت كرديم كه در آنجا هم طلا گرفتم و بيشتر حريفان من هم در آن مسابقات حضور داشتند. من ۱۵ روز مانده بود به مسابقات از ناحيه زانو آسيب جدي ديده بودم. شكر خدا خودم را به مسابقات رساندم. سطح مسابقات بالاست و كشورها هزينه كرده بودند و هيچ بازيكني در اين سطح نميآيد ببازد و طلا را از دست دهد، اما با تمام سختيها پرچم كشورمان را بالا بردم و توانستم طلا بگيرم.
سختترين رقيب شما در راه كسب طلا از كدام كشور بود؟
سختترين حريفم از كره بود كه قبل از رسيدن به فينال با او مبارزه كردم كه رقابتمان چالشي بود و كارم سخت شد. حريف كرهاي نايب قهرمان جامجهاني و قهرمان جهان در بزرگسالان و جوانان داشت. من در مسابقات قهرماني آسيا يك بار با او رو در رو شده بودم كه تازه تغيير وزن داده بود و آن زمان زياد قدرتمند نبود و راند دو بازي را ول كرده بود و راحت برنده شدم، اما اينبار يك ضربه ناگهاني به من زد و راند اول را به او دادم، اما در راند دو و سه خيلي راحت پيروز شدم.
در مصاحبهاي گفته بوديد ووشو ميتوانست بيشتر از يك مدال طلا بگيرد؟
صد درصد! ما سه نماينده داشتيم كه با چين بازي كردند، اما به نظر اهالي فن بازيها پخش زنده ندارد تا حقخوريها را مردم ببينند. شجاع پناهي بازي را با سه، چهار امتياز برنده بود و سوار بازي بود، اما خيلي راحت آن راند را به او ندادند، چون داورها از چينتايپه و چين بودند و سه، چهار راي اصلي با چينيهاست پس خيلي راحت سر بچهها را ميبرند و حقخوري ميكنند! وگرنه قبلا يا به چين ميباختيم يا ميبرديم خيلي قانوني و مشخص، اما الان چين را ميبرند و امتياز نميدهند.
فدراسيون براي حضور موفق ووشو در اين بازيها شرايط لازم را فراهم كرده بود؟
جا دارد از دكتر صديقي تشكر كنم كه زحمت زيادي برايمان كشيدند و خيلي دلسوزانه كنار تيم بودند. خدا را شكر كه همه چي برايمان فراهم بود. اردوهاي خوبي برايمان تدارك ديدند و در وضعيت جنگي هم اردوهايمان قطع نشد. خدا را شكر همه چي خوب بود.
فكر ميكنيد وضعيت جنگي كشور تا چه حد در بازدهي عملكرد تاثيرگذار بود؟
براي خانوادههايمان استرسزا بود وگرنه ما از هدفمان مطمئن بوديم و ميدانستيم كه نبايد كم بگذاريم. بالاخره وضعيت جنگي براي كشورمان بد بود وگرنه فدراسيون كه نگذاشت اردوها قطع شود يا فشاري روي ما نبود. خدا را شكر فدراسيون شرايط را كنترل كرد تا با ذهن خوب به اين مسابقات برسيم. وقتي خانوادههايمان اخبار را ميديدند و ما هم در تهران بوديم، استرس ميگرفتند.
از زندگي در زادگاهتان آمل بگوييد. شرايط و امكانات ورزشي چطور است؟
من 9 سالي است كه مليپوش هستم از نوجوانان تا حالا در مسير تهران هستم و دور از خانواده. شهر و استان ما قهرمانپرور است براي همين كمتر رسيدگي ميشود و برعكس استانهاي ديگر است كه وقتي ورزشكاري قهرمان ميشود به آنها رسيدگي ميشود. مثلا من قهرمان بازيهاي آسيايي شدم، اما فقط يك روز بنرم در سطح شهرم بود! هر بار در مسابقهاي قهرمان ميشوم انگار با چهرهام مشكل دارند كه بنرهايم زياد نميماند! نارضايتي زياد است اما چه بگويم! براي خودم زياد مهم نيست، اما خانوادهام ناراحت ميشوند. طرف قهرمان جهان ميشود بنرش تا يك ماه در شهر است، اما طلاي بازيهاي آسيايي و مدال جهاني من براي يك يا دو روز است. خودم هم فعلا دانشجو هستم و كار ديگري ندارم.
مسوولان شهري به استقبالتان آمدند؟
بله، از فرماندار تشكر ميكنم و پيگير هستند تا يك قطعه زميني به ما داده شود. اميدوارم قولهايشان يك پاياني هم داشته باشد.
نه شهردار، نه فرماندار تجليلي نكردهاند. استاندار هم بعد از پاراآسيايي قرار است تجليل كنند.
الگوي شما در ورزش كيست؟
الگوي خاصي ندارم، اما خب در UFC ايليا توپورياست و دوست دارم به آن مرحله برسم و در كشتي هم حسن يزداني براي ما بزرگ است.
تفاوت زياد بين ورزشي مثل فوتبال با ووشو برايتان آزاردهنده نيست؟
صد درصد. اين را پس از قهرماني ميشود تجربه كرد. اختلاف خيلي زياد است. بعد از اين همه تلاش و دوري از خانواده به جايي ميرسيم، اما ميبينيم فوتباليستي كه هيچ كاري نكرده و دستاوردي ندارد همه جا نام او است و صدها برابر بيشتر پول ميگيرند و در رفاه هستند كه بايد هم باشند، اما براي بقيه هم باشد، اما ما هيچوقت برابري با رشتههاي ديگر نديديم.
هدف اصليتان در ورزش چيست؟
انشاءالله چهار سال بعد باز هم طلاي آسيايي را تكرار كنم و در نهايت برسم به MMA و UFC و بتوانم كمربند UFC را هم بگيرم. در ووشو عرفان آهنگريان را داريم كه در UFC بازي ميكند و پويا رحماني بچه محلمان از كشتي ساحلي يا محسن سيفي.