عدالت قرباني سياست «يكي به نعل، يكي به ميخ»
كمدي اشتباهات در فدراسيون
روزبه دلاور
راي انضباطي صادر شده براي ديدار جنجالي تراكتور و ملوان به بيانيهاي نمادين از سردرگمي در مديريت كلان فوتبال ايران تبديل شد كه كاملا هم قابل پيشبيني بود. نتيجهاي كه درنهايت اعلام شد يعني ۳ بر صفر به سود ملوان و در عين حال كسر ۲ امتياز از همين تيم شايد در نگاه اول تلاشي براي اجراي سياست نه سيخ بسوزد و نه كباب به نظر برسد اما در واقعيت خشم هر دو باشگاه را برانگيخت و اعتبار آراي انضباطي را بيش از پيش زير سوال برد. هنگامي كه سوت آغاز بازي تراكتور و ملوان به دليل عدم حضور نماينده تبريزي به صدا درنيامد همه نگاهها به بندهاي انضباطي بود. طبق قوانين استاندارد وقتي تيمي بدون دليل موجه در ميدان حاضر نميشود نتيجه بايد ۳ بر صفر بازنده اعلام شود. اما كميته انضباطي در اين پرونده با افزودن چاشني كسر دو امتياز از ملوان عملا صورت مساله را پاك كرد تا به نوعي به تيم ديگر هم حال داده باشد. اين اقدام عجيب بيش از آنكه بر پايه نص صريح آييننامه باشد بوي مصلحتانديشي و ترس از فشارهاي هواداري و مديريتي ميداد. نكته اصلي اينجاست كه مالك تراكتور پيش از اين تهديد كرده بود در صورت بازنده اعلام شدن تيمش را از ليگ كنار ميكشد. اگرچه برخي كارشناسان گمانهزني ميكردند كه اين تهديد صرفا اهرمي براي فشار بر فدراسيون است. اما واكنش فدراسيون به اين تهديد به جاي اقتدار يك انفعال به تمام معنا بود. درحالي كه داور مسابقه گزارش داده بود كه شرايط براي برگزاري بازي فراهم بوده و هيچ مانع قهري وجود نداشته تراكتور ترجيح داد به زمين نيايد. حالا پرسش اساسي اين است كه كسر دو امتياز از ملوان براساس كدام بند و تبصره انجام شده است؟ آيا فدراسيون پس از اينكه خبر رسيد ممكن است بازي مجدد برگزار شود تا كسي متضرر نشود و اين خبر انتقادات زيادي برانگيخت در يك چرخش عجيب به سمت نقره داغ كردن هر دو تيم رفت؟ آيا قوانين انضباطي فيفا يا ليگ ايران بندي دارند كه اجازه بدهد در يك بازي كه حريف در زمين حاضر نشده از تيم حاضر امتياز كسر شود؟ به نظر ميرسد اين دو امتياز كسر شده يك مجازات انضباطي نبود و يك باج ديپلماتيك به رقيب ملوان بود تا شايد از تهديد خروج از ليگ منصرف شود. با اين حال بيانيه تند تراكتور و اعتراضات هواداران اين تيم و سياستمداران نزديك به اين باشگاه نشان داد حتي اين زرنگي فدراسيون هم جواب نداده است. صدور بيانيههاي تند و تيز ازسوي هر دو باشگاه پس از ابلاغ اين راي نشان داد كه اين عدالت تركيبي هيچكس را راضي نكرده است. ملوان كه طبق قانون مستحق سه امتياز كامل و بدون قيد و شرط بود حالا خود را قرباني سياست بازي فدراسيون ميبيند و تراكتوريها هم از بازنده اعلام شدن خشمگيناند. اين راي درسي بود براي فوتبال ايران؛ درسي كه نشان ميدهد وقتي مرجع تصميمگيرنده به جاي استناد به قانون به فكر مديريت حواشي و آرامسازي فضاي فوتبالي باشد تنها چيزي كه درنهايت ذبح ميشود نظم و انضباط ليگ است. فدراسيون با اين تصميم باز هم ثابت كرد كه در برابر فشارها بيش از آنكه به قانون تكيه كند به بندبازي روي طناب باريك مصلحتانديشي اشتباه عادت كرده است!