پيروزي قاطع دموكراتها در انتخابات مياندورهاي امريكا ميتواند پيامدهايي جدي براي دونالد ترامپ و متحدانش داشته باشد. اكنون جياني اينفانتينو، رييس فيفا كه در سالهاي اخير رابطهاي نزديك و جنجالي با رييسجمهور امريكا برقرار كرده، ممكن است بهاي اين نزديكي را بپردازد. نشريه گاردين در گزارشي مفصل به اين موضوع پرداخته است.
به گزارش «اعتماد» و به نقل از گاردين، تابستان امسال پژوهشي جالب درباره رفتارهاي توليدمثلي عنكبوت پشتقرمز استراليايي منتشر شد كه توجه رسانهها را به خود جلب كرد. موضوع اصلي تحقيق، رفتار عجيب عنكبوت نر هنگام جفتگيري بود؛ رفتاري كه از آن با عنوان «همنوعخواري جنسي» يا خودكشي در جريان جفتگيري ياد ميشود.
دانشمندان دريافتند عنكبوت نر هنگام جفتگيري با مادهاي كه جثه بزرگتري دارد، حركتي نمايشي و مرگبار انجام ميدهد. او خود را وارونه ميكند، شكمش را در معرض نيشهاي ماده قرار ميدهد و عملا به او اجازه ميدهد اندامهاي داخلياش را در همان حين جفتگيري بخورد. گويي نر به ماده ميگويد: «تو همين حالا قلبم را از جا درآوردهاي؛ حالا رودههايم را هم بخور!»
اين رفتار تصوير چندان خوشايندي از شخصيت عنكبوت نر و توانايياش در شناخت مرزهاي يك رابطه ارائه نميدهد. او موجودي ترسو و چاپلوس است كه كاملا تسليم قدرت طرف مقابل شده است. شايد سپردن سرنوشت خود به چنين شكارچي قدرتمندي براي مدتي سودمند به نظر برسد، اما اين وابستگي ميتواند در نهايت عواقب ناخوشايندي داشته باشد.
در خبري ظاهرا بيارتباط، طي هفته جاري نشانههايي ديده شد كه رابطه نزديك جياني اينفانتينو با دونالد ترامپ ممكن است سرانجام زير ذرهبين قرار بگيرد و پيامدهاي جدي براي رييس فيفا داشته باشد.
تصاوير اينفانتينو در حال خوشخدمتي به رييسجمهور امريكا، يكي از زنندهترين نمايشهاي مرتبط با دنياي ورزش در سالهاي اخير بود. چگونه بايد اين رابطه را توصيف كرد؟
تاريخ اين نمايش قدرتطلبانه را چگونه به ياد خواهد آورد؟ رييس نهادي كه همواره ادعاي استقلال از سياست را دارد، پشت ميز چوبي كاخ سفيد نشسته و در حالي كه ترامپ از سياستهاي مهاجرتي جديد صحبت ميكند، با جديت سر تكان ميدهد. او حتي در برابر اظهارات نامربوط رييسجمهور درباره رمزارزها نيز لبخند ميزند. اينفانتينو در چنين موقعيتي به چهرهاي تبديل شده كه گويي تمام دوروييهاي انساني در وجودش فشرده شده است؛ مردي با كتوشلوار آبي كه مدام از «توپ جادويي» و «اتحاد جهان در صلح طلايي» حرف ميزند!
اينفانتينو سال گذشته در مراسم قرعهكشي جام جهاني ۲۰۲۶، جايزه صلح فيفا را به دونالد ترامپ اهدا كرد.
در آن زمان، اين صحنه مانند آژير هشداري درباره قدرت بيمهار مديران و سياستمداران بود؛ نمايشي طنزآميز از اين تصور كه صاحبان قدرت ميتوانند خود را فراتر از قوانين بدانند. آيا واقعا چنين رفتاري مجاز است؟ آيا كافي است فردي طوري رفتار كند كه انگار هيچ قانوني شامل حالش نميشود تا عملا به چنين جايگاهي برسد؟
اما شايد ديگر چنين چيزي به سادگي امكانپذير نباشد. از روز چهارشنبه، براي نخستين بار اين احساس به وجود آمده كه نمايش مشترك ترامپ و اينفانتينو ممكن است به ضرر رييس فيفا تمام شود. شايد اكنون بتوان رابطه آنها را به همان رفتار عنكبوت پشتقرمز تشبيه كرد؛ اينفانتينو خود را به آغوش ترامپ انداخته و حساسترين بخشهاي وجودش را در معرض آروارههاي تيز او قرار داده است؛ گويي ميگويد: «تمام وجودم را بخور، روح ورزشياي را كه از ديگري قرض گرفتهام ببلع و به من قدرت بده!»
ترامپ ممكن است دو سال پاياني رياستجمهوري خود را با قدرتي كمتر سپري كند. با اين حال، پديدهاي كه ميتوان آن را «سندرم گرفتار شدن در هسته راكتور ترامپ» ناميد، همچنان پابرجاست: ترامپ براي اطرافيانش گرما و نور ايجاد ميكند، اما همزمان ممكن است آنها را نيز بسوزاند. شايد اكنون نوبت اينفانتينو باشد كه پيامدهاي نزديكي بيش از اندازه به رييسجمهور امريكا را تجربه كند.
پيروزي دموكراتها و ظهور رقيبي براي اينفانتينو
مهمترين خبر فيفايي هفته، اعلام نامزدي كوزو تاشيما، عضو شوراي فيفا و رييس فدراسيون فوتبال ژاپن، براي انتخابات رياست اين نهاد در ماه مارس بود. به اين ترتيب، اينفانتينو دستكم يك رقيب انتخاباتي پيدا كرده و اعضاي فيفا گزينه ديگري براي رأي دادن خواهند داشت.
اما اتفاق مهمتر در عرصه سياسي امريكا رخ داد. انتخابات مياندورهاي كنگره با پيروزي قاطع دموكراتها در مجلس نمايندگان و سنا همراه شد؛ نتيجهاي كه ميتواند براي ساختار مديريتي اينفانتينو به مراتب مهمتر باشد.
البته فوتبال در مقايسه با مسائل بزرگ سياسي، تنها موضوعي فرعي در فهرست كارهاي پيش روي سياستمداران است. نتيجه انتخابات در وهله نخست نشاندهنده مخالفت مردم با برخي سياستها و چهرههاي عجيب و غريب جريان ترامپ است؛ از سناتوري كه معتقد است گروهي از سيكها قصد دزديدن ماه را دارند تا نمايندهاي كه مدعي شده تمام مردم اريتره از نظر ژنتيكي از ماست منشأ گرفتهاند!
هنوز مشخص نيست در ادامه چه اتفاقي خواهد افتاد، اما صحبت از پاكسازي و بررسي عملكرد دولت قبلي به ميان آمده است. اكنون امور قضايي داخلي كنگره در اختيار مخالفان ترامپ قرار گرفته و برخي دموكراتها از ضرورت پيگيري حقوقي اقدامات افراطي و فرصتطلبانه دو سال گذشته سخن گفتهاند.
اينفانتينو در اين ميان همچنان تلاش ميكند آينده خود را تضمين كند. تاكنون افشاگريهايي درباره استفاده از امكانات فيفا براي فعاليتهاي انتخاباتي و حتي تلاش براي پيگيري وضعيت ويزاي خدمتكار شخصياش از طريق مقامات دولتي مطرح شده، اما او چندان نگران اين مسائل نبوده است. با اين حال، شايد تغيير موازنه قدرت در امريكا همان عاملي باشد كه واقعا بتواند او را تحت فشار قرار بدهد.
در اين نقطه نام جيمي راسكين اهميت پيدا ميكند؛ نماينده ايالت مريلند كه از او به عنوان گزينه اصلي رياست آينده كميته قضايي مجلس نمايندگان ياد ميشود. راسكين از منتقدان سرسخت آن چيزي است كه خودش «فساد» در بخشهايي از دولت ترامپ مينامد و فيفا نيز يكي از موضوعات مورد توجه اوست.
نامهاي كه ميتواند براي اينفانتينو
دردسرساز شود
نامه ۲۶ جولای راسكين به اينفانتينو ارزش بازخواني دارد. او در ابتداي نامه به پرونده كلاهبرداري مالي و پولشويي شركت «فول پلي گروپ» اشاره كرده است؛ پروندهاي كه بخشي از كيفرخواستهاي سال ۲۰۱۵ عليه ساختار مديريتي سپ بلاتر بود، اما دولت ترامپ آن را به اين دليل كه «در اولويت نيست» كنار گذاشت.
راسكين همچنين به «كارزار بيپرواي فيفا براي جلب رضايت دونالد ترامپ پس از انتخاب مجدد او» اشاره كرده و جايزه صلح فيفا را به تمسخر گرفته است. اجاره فضاي اداري در برج ترامپ با مبلغي غيرمنطقي از نظر اقتصادي نيز از ديگر موارد مطرح شده در اين نامه است. او اين اقدامات را بخشي از «راهبرد رشوهدهي آشكار» توصيف كرده است.
در اين نامه، نمونههايي از افزايش غيرمنطقي قيمتها و شيوههاي فروش متقلبانه نيز مطرح شده كه ميتوانند زمينهساز افشاي مكاتبات ميان فيفا و سازمان ترامپ شوند. راسكين همچنين وعده داده بود كنگره تحقيقات كاملي را در اين زمينه انجام بدهد.
در زمان انتشار نامه، اين اظهارات بيشتر شبيه تهديدي سياسي به نظر ميرسيد، اما اكنون شرايط تغيير كرده است.
اين نامه پيش از مطرح شدن طرحي منتشر شده بود كه با ارتباطاتي به جاشوا كوشنر، قصد داشت بخشي از حقوق تجاري جام جهاني را به سرمايهگذاران بخش خصوصي واگذار كند. راسكين اين طرح را «كلاهبرداري و غارت در مقياسي عظيم» توصيف كرده بود.
او در گفتوگو با گاردين گفت: «حالا ميفهميم تمام رشوهها، پورسانتها و معاملات ويژه به كجا منتهي شدهاند.» اكنون همين نماينده دموكرات ممكن است اختيار قانوني احضار مسوولان فيفا و درخواست اسناد و مدارك از اين نهاد، بانك جيپي مورگان ـ كه در فرآيند واگذاري نقش داشته ـ و مجموعههاي مرتبط با خانواده كوشنر را به دست بگيرد.كاخ سفيد ترامپ پيشتر اين اتهامات را داراي انگيزه سياسي دانسته بود و فيفا نيز ترجيح داده بود سكوت كند. اما حالا شرايط براي ادامه اين سكوت چندان مساعد نيست.
آيا دوران رياست اينفانتينو
به پايان نزديك ميشود؟
هيچكس نميداند در نهايت چه اتفاقي خواهد افتاد. حتي ممكن است افزايش فشارها، انتشار اخبار و نگرانيهاي سياسي براي تغيير نظر برخي از رأيدهندگان انتخابات سال آينده فيفا در رباط كافي باشد.
اينفانتينو طي سالهاي اخير تلاش كرده خود را به يك برند جهاني تبديل كند؛ شخصيتي كه همه چيز بايد حول محور او بچرخد. رفتارهايش، از نمايشهاي سلطنتيگونه و گرفتن عكس سلفي با تابوت پله گرفته تا مديريت مستقيم و جزیي فرآيند انتخاب عربستان به عنوان ميزبان جام جهاني ۲۰۳۴، همگي نشاندهنده همين رويكرد هستند. چنين رفتارهايي طبيعتا در ساختار داخلي فيفا نيز تنش ايجاد ميكند.
تماشاي پاياني شبيه سرنوشت عنكبوت پشتقرمز براي اينفانتينو ميتواند رضايتبخش باشد، اما بخش تلخ ماجرا احساس تأسف از فرصتهاي از دست رفته است؛ اينكه تصور كنيم اگر اين حجم از قدرت در اختيار افرادي بزرگتر، كمتر حريص و كمتر سلطهجو قرار ميگرفت، چه كارهايي ميشد انجام داد.
چرخهاي عدالت گاهي به شكلي نااميدكننده كُند حركت ميكنند، اما اين بار موضوع به اندازه كافي جدي و علني به نظر ميرسد كه بتواند نيروي لازم براي پيگيري را فراهم كند. دستكم اكنون توپي به حركت درآمده است و در مركز تمام اين ماجرا يك تناقض بزرگ وجود دارد: اينفانتينو خودش تصميم گرفت وارد اين بازي شود، خودش توجه تمام جهان را به اين رابطه جلب كرد و با ميل و رغبت به آغوشي رفت كه حالا ممكن است او را ببلعد؛ درست مانند همان عنكبوت نري كه داوطلبانه بدنش را تقديم آروارههاي مرگبار جفتش ميكند.