اين كتاب از ديداري ميان جارد كوشنر و محمد بن زايد در سوييت رياست‌جمهوري هتل فور سيزنز در منهتن پرده برمي‌دارد؛ ديداري كه پس از پيروزي دونالد ترامپ در انتخابات رياست‌جمهوري و پيش از مراسم تحليف او برگزار شد. بن زايد در اين ملاقات، هياتي متشكل از ده‌ها نفر، از جمله شماري از نيروهاي مسلح، را همراه خود داشت. اين ديدار در شرايطي انجام شد كه محمد بن زايد پيش‌تر تصميم گرفته بود ضيافت شام خداحافظي با باراك اوباما، رييس‌جمهور وقت امريكا، در كاخ سفيد را لغو كند. اماراتي‌ها هيچ توضيحي درباره لغو اين ديدار ارائه نكردند. همچنين دولت امريكا تا زماني كه وزارت امور خارجه برنامه سفر بن زايد را دريافت نكرده بود، از سفر او به نيويورك اطلاعي نداشت. نويسنده اين اقدام را نقض آشكار پروتكل‌هاي ديپلماتيك و نشانه‌اي از تغيير جهت‌گيري رهبري امارات از دولت در حال خروج امريكا به سوي حلقه شخصي رييس‌جمهور منتخب توصيف مي‌كند.
محمد بن زايد براي ترتيب دادن اين ملاقات از كمك يكي از مديران صندوق‌هاي پوشش ريسك مستقر در نيويورك استفاده كرد؛ فردي كه هم روابط مالي با امارات داشت و هم از دوستان شخصي كوشنر بود.
به نوشته نويسنده، اين موضوع نشان‌دهنده بهره‌گيري امارات از شبكه سرمايه‌گذاري خود براي دسترسي به چهره‌هاي بانفوذ سياسي امريكابود.
محورهاي گفت‌وگو؛ از سياست امريكا تا ايران و قطر
در جريان اين ديدار، كوشنر به محمد بن زايد اطلاع داد كه خاورميانه يكي از اولويت‌هاي اصلي سياست خارجي دولت ترامپ خواهد بود و او شخصا بر تلاش‌هاي ديپلماتيك براي حل‌وفصل مناقشه اسراييل و فلسطين نظارت خواهد كرد. ترامپ مسووليت مديريت اين پرونده‌ها را به داماد خود سپرده بود؛ آن هم با وجود اينكه كوشنر فاقد تجربه متعارف ديپلماتيك بود. در مقابل، محمد بن زايد انتقادات خود از سياست‌هاي امريكا در هشت سال گذشته را براي كوشنر تشريح كرد. او استدلال كرد كه حمايت دولت اوباما از قيام‌هاي بهار عربي، به‌ويژه اعتراضاتي كه به سرنگوني حسني مبارك، رييس‌جمهور مصر، انجاميد، در حكم خيانت به يكي از متحدان راهبردي امريكا بود.
به اعتقاد بن زايد، كنار گذاشتن مبارك از سوي واشنگتن، نگراني‌هايي را در ميان حكومت‌هاي كشورهاي خليج فارس درباره ميزان پايبندي امريكا به تعهدات و تضمين‌هاي امنيتي خود ايجاد كرده بود.
او همچنين تصميم دولت اوباما براي پايان دادن به جنگ امريكا در عراق را عامل ايجاد خلأ راهبردي دانست؛ خلأيي كه به داعش امكان داد گسترش يابد و مناطق وسيعي از عراق و سوريه را به تصرف خود درآورد.
بن زايد اين تحولات را نشانه‌اي از ضعف سياست امريكا در منطقه معرفي كرد
محمد بن زايد در ادامه به كوشنر گفت كه امارات با دو تهديد اصلي مواجه است كه موجوديت اين كشور را به خطر مي‌اندازند: اخوان‌المسلمين و ايران. او تهديد نخست را ناشي از اسلام سياسي و تهديد دوم را مرتبط با نفوذ منطقه‌اي ايران و شبكه گروه‌هاي مسلح وابسته به تهران دانست.
اتهام‌زني به قطر و مخالفت با توافق هسته‌اي ايران
بر اساس روايت نويسنده، محمد بن زايد همچنين قطر را به تأمين مالي گسترده اخوان‌المسلمين و استفاده از شبكه الجزيره براي تشديد تنش‌هاي منطقه‌اي و حمايت از گروه‌هاي افراطي اسلامگرا متهم كرد.
او به كوشنر گفت كه اميدوار است دولت جديد امريكا به مساله قطر رسيدگي كند. اين بخش از روايت نشان مي‌دهد كه موضوع قطر از همان دسامبر ۲۰۱۶ در ارتباطات امارات با تيم ترامپ مطرح بوده است.
بن زايد توافق هسته‌اي سال ۲۰۱۵ ميان دولت اوباما و ايران را جدي‌ترين اشتباه دولت پيشين امريكا توصيف كرد. او معتقد بود كه تهران به محدوديت‌هاي هسته‌اي اين توافق پايبند نخواهد ماند و لغو يا كاهش تحريم‌هاي اقتصادي نيز به تقويت نفوذ منطقه‌اي ايران، به زيان كشورهاي خليج فارس و امريكا، منجر خواهد شد. در ادامه اين ديدار، نقشه‌اي از حوزه نفوذ ايران به كوشنر ارائه شد كه در آن به حزب‌الله لبنان، حوثي‌هاي يمن و حماس در نوار غزه اشاره شده بود. به روايت نويسنده، اين گروه‌ها به عنوان ابزارهايي براي گسترش نفوذ ايران و تهديد ثبات منطقه‌اي معرفي شدند.
همسويي مواضع ابوظبي و دولت جديد امريكا
نويسنده در فصل اول خاطرنشان مي‌كند كه بخش عمده انتقادات محمد بن زايد از دولت اوباما با مواضعي كه دونالد ترامپ در جريان مبارزات انتخاباتي خود مطرح كرده بود، همخواني داشت. از اين منظر، ديدارمذكور فرصتي براي امارات فراهم كرد تا ميزان آمادگي دولت جديد امريكا براي پذيرش و دنبال كردن ديدگاه‌هاي منطقه‌اي ابوظبي را ارزيابي كند.
نويسنده با استناد به خاطرات كوشنر مي‌نويسد كه او پس از اين ديدار، تحت تأثير احترامي قرار گرفت كه رهبران امارات براي اسراييل قائل بودند و همچنين اذعان آنان به وجود منافع مشترك ميان دو‌طرف توجهش را جلب كرد. به روايت نويسنده، اين موضوع يكي از مهم‌ترين پايه‌هاي شكل‌گيري روابط بعدي ميان كوشنر و محمد بن زايد بود.پس از پايان ملاقات، مدير صندوق پوشش ريسك كه ترتيب‌دهنده اين ديدار بود، پيامي براي محمد بن زايد فرستاد و به او اطلاع داد كه اعضاي تيم ترامپ به‌شدت تحت تأثير شخصيت و مواضع او قرار گرفته‌اند و اكنون متقاعد شده‌اند كه وي دوستي واقعي و نزديك‌ترين متحد آنهاست. به نوشته نويسنده، اين پيام نشان‌دهنده موفقيت اوليه تلاش امارات براي ايجاد رابطه‌اي مستقيم با حلقه نزديكان رييس‌جمهور منتخب امريكا بود.