سيما پروانه گهر
بازي از يك گلوله شروع مي‌شود؛ گلوله‌اي كه در خشاب يك اسلحه مي‌چرخد و بازيكن نمي‌داند با كشيدن ماشه، شانس زنده ماندن نصيبش مي‌شود يا مرگ. «رولت روسي» نامي است كه براي اين بازي مرگبار جا افتاده؛ روايتي كه در ادبيات قرن بيستم مشهور شد و بعدها به استعاره‌اي براي سپردن سرنوشت انسان به شانس تبديل شد. حالا در سوي ديگر جهان، شكل تازه‌اي از اين قمار پديدار شده است؛ با اين تفاوت كه اين‌بار ماشه را كسي نمي‌چكاند، بلكه كاربران پشت صفحه‌هاي معاملاتي مي‌نشينند و روي وقوع يك حمله نظامي، ترور شدن يك رهبر سياسي يا اعلام آتش‌بس پول مي‌گذارند. «رولت روسي» سال‌ها اصطلاحي برگرفته از تاريخچه جنگ اما تداعي‌كننده بازي مرگباري بود كه در آن جان انسان‌ها به شانس سپرده مي‌شود، در جنگ ايران و امريكا و ماجراي سايت‌هاي شرط‌بندي روي اين جنگ اما مفهوم جديدي خلق شده است؛ «رولت امريكايي»، جايي كه جنگ و جان ايرانيان به قمار مالي تبديل شده است. ماجرا از گسترش پلتفرم‌هايي آغاز مي‌شود كه خود را بازار پيش‌بيني مي‌نامند؛ فضايي كه در آن كاربران مي‌توانند درباره نتيجه رويدادهاي آينده قراردادهايي بخرند و بفروشند. در اين بازارها، موضوع معامله فقط مسابقه‌هاي ورزشي يا انتخابات نيست؛ تحولات سياسي و نظامي هم به فهرست گزينه‌ها راه پيدا كرده‌اند. براساس گزارش رسانه‌هاي امريكايي دو نام شناخته شده در اين عرصه، Polymarket و Kalshi هستند؛ پلتفرم‌هايي كه در آنها كاربران درباره احتمال وقوع رويدادها معامله مي‌كنند و با تحقق يا عدم تحقق نتيجه موردنظر، سود يا زيان مي‌بينند. به اين ترتيب، جنگ نيز به مجموعه‌اي از پرسش‌هاي قابل معامله تبديل شده است: آيا امريكا تا تاريخ مشخصي به ايران حمله مي‌كند؟ مسوولان ايراني ترور مي‌شوند؟ آيا دوطرف به آتش‌بس مي‌رسند و اين توافق چه زماني اعلام خواهد شد؟ ابعاد اين بازار با آغاز حملات نظامي عليه ايران آشكارتر شد. رويترز در دوم مارس ۲۰۲۶ گزارش داد كه در قراردادهاي مرتبط با زمان حمله به ايران، حدود ۵۲۹ ميليون دلار معامله انجام شده است. اين ارقام به معناي سود قطعي معامله‌گران نيست، بلكه حجم پول جابه‌جا شده در اين قراردادها را نشان مي‌دهد. با اين حال، آنچه توجه رسانه‌ها و نهادهاي سياسي امريكا را جلب كرد، صرفا بزرگي بازار نبود؛ بلكه زمان‌بندي برخي معاملات بود. بررسي شركت‌هاي تحليل داده‌هاي رمزارزي نشان مي‌داد شماري از حساب‌هاي تازه‌تاسيس، در ساعات نزديك به آغاز حملات در نهم اسفند سال گذشته شرط‌هايي ثبت كرده‌اند كه پس از وقوع حمله براي صاحبانشان سودهاي چشمگيري به همراه داشته است. شركت Bubblemaps از شش حساب خبر داد كه در مجموع حدود ۱.۲ ميليون دلار سود كرده بودند. چند هفته بعد نيز گزارش‌هايي درباره شرط‌بندي‌هاي دقيق و پرسود روي زمان اعلام آتش‌بس منتشر شد؛ ازجمله گزارش آسوشيتدپرس كه از دست‌كم ۵۰ كيف پول تازه فعال شده خبر مي‌داد كه پيش از اعلام آتش‌بس دو هفته‌اي ايران و امريكا، روي تحقق آن شرط بسته بودند. اما چگونه بعضي معامله‌گران توانسته‌اند درست پيش از اعلام تصميم‌هاي مهم نظامي و سياسي، روي نتيجه آنها سرمايه‌گذاري كنند. آيا اين معاملات حاصل پيش‌بيني و ريسك‌پذيري بوده يا نشانه‌اي از دسترسي احتمالي به اطلاعاتي كه هنوز دراختيار افكار عمومي قرار نگرفته است؟ هنوز نمي‌توان از روي الگوي معاملات، اتهام دسترسي به اطلاعات محرمانه را اثبات كرد؛ اما تكرار اين الگو، بازارهاي پيش‌بيني را از يك سرگرمي مالي به موضوعي امنيتي و سياسي تبديل كرده است. فراتر از ارقام اما در اين گزارش‌هاي نام «جي دي ونس» و «ترامپ» نيز ارتباطات قابل‌توجهي با اين سايت‌ها دارد.
جنگ در بازار پيش‌بيني؛ چگونه حمله به ايران به قراردادهاي چندصد ميليون دلاري تبديل شد؟
جنگ ايران و امريكا جز در ميدان‌هاي نظامي و اتاق‌هاي ديپلماسي همزمان، در بازارهايي آنلاين نيز جريان داشت كه در آنها كاربران مي‌توانستند روي زمان حمله، دامنه درگيري، سرنوشت رهبران سياسي و حتي زمان پايان جنگ پول بگذارند. در اين بازارها، تحولات نظامي از يك رويداد سياسي و امنيتي به موضوع معامله تبديل مي‌شود؛ كاربران با خريد و فروش قراردادهايي كه به وقوع يا عدم وقوع يك اتفاق وابسته‌اند، روي آينده شرط مي‌بندند. اين پديده با فعاليت پلتفرم‌هايي شناخته مي‌شود كه عنوان «بازار پيش‌بيني» را براي خود به كار مي‌برند. دو نمونه مطرح آن، Polymarket و Kalshi هستند؛ پلتفرم‌هايي كه امكان معامله بر سر نتيجه رويدادهاي مختلف را فراهم مي‌كنند. در اين الگو، كاربر لزوما با يك سايت شرط‌بندي سنتي روبه‌رو نيست، بلكه قراردادي را معامله مي‌كند كه ارزش آن به احتمال تحقق يك اتفاق بستگي دارد. براي مثال، اگر موضوع قرارداد حمله امريكا به ايران تا يك تاريخ مشخص باشد، كاربران مي‌توانند بر سر تحقق يا عدم تحقق اين رويداد موضع بگيرند. با مشخص شدن نتيجه، ارزش قراردادها تغيير مي‌كند و معامله‌گران ممكن است سود ببرند يا سرمايه خود را از دست بدهند. تفاوت اين بازارها با شرط‌بندي‌هاي معمولي در آن است كه موضوع معامله مي‌تواند تقريبا هر رويداد قابل‌سنجشي باشد؛ از نتيجه انتخابات و تصميم‌هاي اقتصادي دولت‌ها تا تحولات نظامي و بحران‌هاي بين‌المللي. در جريان جنگ ايران و امريكا نيز پرسش‌هايي مانند زمان آغاز حمله، احتمال گسترش عمليات، سرنوشت رهبران و زمان اعلام آتش‌بس به موضوع قراردادهاي معاملاتي تبديل شد. به اين ترتيب، جنگ نه فقط به عنوان يك بحران انساني و امنيتي، بلكه به عنوان مجموعه‌اي از احتمالات قابل خريد و فروش در برابر كاربران قرار گرفت. ابعاد مالي اين معاملات در گزارش‌هاي رسانه‌اي امريكايي بازتاب پيدا كرد. رويترز در دوم مارس ۲۰۲۶ گزارش داد كه حجم معاملات قراردادهاي مرتبط با زمان حمله به ايران در اين بازارها به حدود ۵۲۹ ميليون دلار رسيده است. همچنين حدود ۱۵۰ ميليون دلار در قراردادهاي مرتبط با ترور رهبر ايران معامله شده بود. اين ارقام به معناي آن نيست كه معامله‌گران به همين ميزان سود كرده‌اند؛ آنها حجم معاملات ثبت شده را نشان مي‌دهند و بايد از سود نهايي كاربران تفكيك شوند. اهميت ماجرا فقط در بزرگي ارقام نيست. وقتي جنگ به موضوع معامله تبديل مي‌شود، هر خبر درباره تحركات نظامي، تصميم‌هاي سياسي يا احتمال آتش‌بس مي‌تواند ارزش قراردادها را تغيير دهد. البته ميان دو پلتفرم مذكور بايد تفكيك قائل شد؛ «پلي‌ماركت» عمدتا بر بستر رمزارز فعاليت مي‌كند، درحالي كه «كالشي» يك بازار پيش‌بيني تحت نظارت نهادهاي مالي امريكاست. بنابراين، اگرچه هر دو در مناقشه شرط‌بندي روي جنگ ايران مطرح شده‌اند، سازوكار فعاليت و چارچوب نظارتي آنها يكسان نيست.
شرط‌بندي‌هاي پيش از حمله
حساب‌هاي تازه‌تاسيس و سودهاي غيرعادي
يكي از مهم‌ترين بخش‌هاي ماجراي شرط‌بندي روي جنگ ايران و امريكا زمان ورود برخي كاربران به اين معاملات است. در روزهاي منتهي به حملات نظامي، حساب‌هايي در پلتفرم‌هاي شرط‌بندي فعال شدند كه روي وقوع حمله امريكا به ايران شرط بسته بودند؛ حساب‌هايي كه بعضي از آنها پس از تحقق پيش‌بيني‌هايشان، سودهاي قابل‌توجهي به دست آوردند. همين همزماني ميان ايجاد حساب، ثبت شرط و وقوع حمله، توجه رسانه‌ها و شركت‌هاي رديابي تراكنش‌هاي رمزارزي را جلب كرد. روزنامه فايننشال‌تايمز در گزارشي درباره معاملات پيش از حمله -نهم اسفند- يعني ۲۸ فوريه ۲۰۲۶ نوشت ۱۲ حساب تازه ساخته شده در «پلي‌ماركت» روي حمله امريكا به ايران شرط بسته بودند. مجموع سرمايه‌گذاري اين حساب‌ها حدود ۶۶ هزار و ۹۹۳ دلار بود و سودي نزديك به ۳۳۰ هزار دلار براي صاحبان آنها به همراه داشت. نكته قابل‌توجه در اين گزارش، زمان‌بندي معاملات بود: حدود نيمي از اين شرط‌ها در شش ساعت پاياني پيش از حمله ثبت شده بودند. به عبارت ديگر، بخش مهمي از سرمايه‌گذاري اين حساب‌ها در فاصله‌اي انجام شده بود كه حمله هنوز به‌طور عمومي اعلام نشده بود. گزارش‌هاي ديگري نيز به الگوهاي مشابه اشاره كردند. شبكه خبري CBS در دوم مارس ۲۰۲۶ از بررسي شركت تحليل داده‌هاي بلاكچين
« Bubblemaps » خبر داد؛ بررسي‌اي كه شش حساب مشكوك را شناسايي كرده بود. براساس اين گزارش، اين حساب‌ها در مجموع حدود ۱.۲ ميليون دلار از معاملات مرتبط با تحولات ايران سود برده بودند. يكي از اين حساب‌ها با نام كاربري «Magamyman» نيز از جمله معامله‌گراني بود كه در پي پيش‌بيني درست زمان حمله، سود قابل‌توجهي به دست آورد. در همان گزارش به شرط‌هايي با مبالغ بيش از نيم ميليون دلار روي قراردادهاي مربوط به زمان حمله امريكا به ايران اشاره شده بود. اهميت اين موارد زماني بيشتر مي‌شود كه بدانيم برخي از حساب‌هاي مورد بررسي، سابقه معاملاتي طولاني نداشتند و اندكي پيش از رويداد موردنظر تامين مالي شده بودند. چنين الگويي به‌خودي‌خود اثبات‌كننده تخلف نيست؛ ممكن است معامله‌گري با تحليل اخبار و ارزيابي شرايط سياسي و نظامي به اين نتيجه رسيده باشد كه حمله قريب‌الوقوع است. با اين حال، وقتي حسابي تازه ايجاد مي‌شود، مبلغ قابل‌توجهي را روي يك رويداد مشخص سرمايه‌گذاري مي‌كند و تنها چند ساعت بعد پيش‌بيني‌اش محقق مي‌شود، بررسي منشا اطلاعات و منطق اين معاملات اهميت پيدا مي‌كند. در گزارش‌هاي مربوط به اين پرونده، ارقام متفاوتي از سود حساب‌هاي مشكوك منتشر شده است؛ از حدود ۳۳۰ هزار دلار براي مجموعه ۱۲ حساب بررسي‌شده توسط فايننشال‌تايمز تا حدود ۱.۲ ميليون دلار در بررسي شش حساب مورد اشاره CBS و «بابل مپز» اين ارقام را نبايد با يكديگر جمع كرد يا آنها را مربوط به يك مجموعه واحد دانست؛ هر گزارش، حساب‌ها و بازه معاملاتي متفاوتي را بررسي كرده است. تكرار الگوي ورود حساب‌هاي تازه و شرط‌بندي‌هاي سنگين در فاصله كوتاه پيش از وقوع يك رويداد نظامي است كه سرنخ جديدي را نشان مي‌دهد؛ پشت پرده اين شرط‌بندي‌ها مرداني هستند كه تصميم و دستور حمله را مي‌دهند؟
قمار بر سر پايان جنگ
شرط‌بندي روي آتش‌بس و تفاهم اسلام‌آباد
اگر در روزهاي نخست جنگ، زمان حمله و احتمال ترور رهبران سياسي و نظامي به موضوع شرط‌بندي در بازارهاي پيش‌بيني تبديل شده بود، با طولاني شدن درگيري، پايان جنگ نيز به يك فرصت معاملاتي تازه تبديل شد. در اين مرحله، كاربران نه‌فقط درباره ادامه عمليات نظامي، بلكه درباره احتمال عقب‌نشيني دونالد ترامپ، توقف حملات و دستيابي تهران و واشنگتن به توافق آتش‌بس پول مي‌گذاشتند. آنچه اين معاملات را دوباره به كانون توجه رسانه‌ها برد، ورود حساب‌هاي تازه به بازار در فاصله كوتاهي پيش از انتشار خبرهاي مربوط به كاهش تنش بود. روزنامه گاردين در گزارشي در ۲۳ مارس ۲۰۲۶ از هشت حساب تازه ساخته شده در پلتفرم «پلي‌ماركت» خبر داد كه در مجموع نزديك به ۷۰ هزار دلار روي احتمال برقراري آتش‌بس ميان ايران و امريكا تا پايان ماه مارس شرط بسته بودند. براساس اين گزارش، در صورت تحقق پيش‌بيني، صاحبان اين حساب‌ها مي‌توانستند نزديك به ۸۲۰ هزار دلار سود به دست آورند. نكته قابل‌توجه آن بود كه اين حساب‌ها تقريبا همزمان با تغيير مواضع علني ترامپ درباره احتمال كاهش عمليات نظامي ايجاد شده بودند. برخي كارشناساني كه گاردين با آنها گفت‌وگو كرده بود، زمان‌بندي و الگوي اين معاملات را مشكوك ارزيابي كردند؛ هرچند هويت صاحبان كيف پول‌ها مشخص نبود و دسترسي آنها به اطلاعات محرمانه نيز اثبات نشده بود. نمونه ديگر در هفتم آوريل ۲۰۲۶ اتفاق افتاد؛ روزي كه ترامپ از توافق آتش‌بس دو هفته‌اي با ايران خبر داد. آسوشيتدپرس در گزارشي كه روز بعد منتشر شد، نوشت دست‌كم ۵۰ حساب يا كيف پول در «پلي‌ماركت»، پيش از اعلام اين توافق، روي برقراري آتش‌بس شرط‌هاي قابل‌توجهي ثبت كرده بودند. بررسي‌هاي بلاكچين نكات جالبي را نشان داد: برخي از اين حساب‌ها براي نخستين‌بار در همين بازار فعاليت كرده‌اند. يكي از آنها كه همان روز ايجاد شده بود، حدود ۷۲ هزار دلار روي تحقق آتش‌بس سرمايه‌گذاري كرد و درنهايت نزديك به ۲۰۰ هزار دلار سود به دست آورد. حساب ديگري كه تنها ۱۲ دقيقه پيش از انتشار پيام ترامپ ايجاد شده بود نيز با سرمايه‌گذاري حدود ۳۲ هزار دلار، نزديك به ۴۸ هزار و ۵۰۰ دلار سود كرد. اين معاملات در شرايطي انجام شده بود كه ترامپ در همان روز لحن تهديدآميزي عليه ايران داشت و حتي هشدار داده بود در صورت باز نشدن تنگه هرمز، تمدن ايرانيان را از بين خواهد برد. از اين رو، شرط‌بندي روي آتش‌بس در نگاه نخست با فضاي علني آن روزها همخواني نداشت. البته آسوشيتدپرس به احتمال ديگري نيز اشاره كرده بود: برخي معامله‌گران ممكن است با اتكا به تجربه رفتارهاي قبلي ترامپ، پيش‌بيني كرده باشند كه او درنهايت از تهديدهاي خود عقب‌نشيني خواهد كرد. بنابراين، زمان‌بندي غيرعادي معاملات به‌تنهايي اثبات‌كننده اطلاع قبلي از توافق نيست. به اين ترتيب، از آغاز حملات تا اعلام توقف موقت درگيري، دو سوي جنگ به موضوع شرط‌بندي تبديل شدند. در هر دو مرحله نيز حساب‌هاي تازه فعال شده و معاملات پرسود پيش از انتشار خبرهاي مهم، پرسش‌هايي درباره احتمال دسترسي برخي كاربران به اطلاعات غيرعمومي ايجاد كردند؛ پرسش‌هايي كه پاسخ قطعي آنها هنوز روشن نيست.
رد پاي اطلاعات محرمانه؛ از معاملات مشكوك تا پرونده‌هاي قضايي و ورود كنگره امريكا
همزمان با انتشار گزارش‌ها درباره سودهاي غيرعادي برخي حساب‌ها در بازارهاي پيش‌بيني، پرسش از احتمال استفاده از اطلاعات محرمانه نيز به يكي از موضوعات جدي در امريكا و ديگر كشورها تبديل شد. مساله اين بود كه آيا معامله‌گران صرفا با تحليل تحولات سياسي و نظامي توانسته‌اند زمان حمله يا آتش‌بس را پيش‌بيني كنند يا برخي از آنها به اطلاعاتي دسترسي داشته‌اند كه هنوز به صورت عمومي منتشر نشده بود؟ اين پرسش به‌تدريج از سطح گمانه‌زني رسانه‌اي فراتر رفت و پاي نهادهاي قضايي و نظارتي را به ميان كشيد.يكي از نمونه‌هاي مهم در اين زمينه، پرونده‌اي در اسراييل بود. مقام‌هاي قضايي اين كشور دو نفر، ازجمله يك نيروي ذخيره ارتش، را به سوءاستفاده از اطلاعات محرمانه نظامي براي شرط‌بندي در پلتفرم «پلي‌ماركت» متهم كردند. براساس گزارش گاردين، اتهام مطرح شده اين بود كه اطلاعات مربوط به عمليات نظامي پيش از انتشار عمومي دراختيار يكي از متهمان قرار گرفته و از آن براي انجام معاملات سودآور استفاده شده است. در اين پرونده، سود حاصل از برخي معاملات حدود ۱۵۲ هزار دلار برآورد شده بود. برخلاف مواردي كه صرفا براساس زمان‌بندي مشكوك حساب‌ها مطرح شده بودند، موضوع دسترسي احتمالي به اطلاعات عملياتي در قالب يك پرونده قضايي مورد بررسي قرار گرفت. در امريكا نيز موضوع به كنگره رسيد. كميته نظارت مجلس نمايندگان در ۲۲ مه ۲۰۲۶ تحقيق درباره عملكرد بازارهاي پيش‌بيني و احتمال استفاده از اطلاعات غيرعمومي در معاملات را آغاز كرد. اين كميته در مكاتبه با مديران «پلي‌ماركت» و «كالشي» خواستار توضيح درباره سازوكار شناسايي كاربران، نظارت بر معاملات مشكوك و جلوگيري از بهره‌برداري افراد مطلع از اطلاعات حساس شد. محور اصلي نگراني قانون‌گذاران اين بود كه كاركنان دولت، نيروهاي نظامي يا افرادي كه به تصميم‌هاي محرمانه دسترسي دارند، بتوانند پيش از انتشار عمومي اخبار، از آنها براي كسب سود استفاده كنند.
مورد مهم «گانون ون‌دايك»
400 هزار دلار سود براي ربودن مادورو
پرونده گانون ون‌دايك، گروهبان ارتش امريكا، نيز نمونه ديگري از حساسيت نهادهاي قضايي نسبت به اين مساله است. او متهم شد كه با استفاده از اطلاعات محرمانه مربوط به عمليات دستگيري نيكلاس مادورو در ونزوئلا، در «پلي‌ماركت» شرط‌بندي كرده و بيش از ۴۰۰ هزار دلار سود به دست آورده است. اين پرونده ارتباط مستقيمي با جنگ ايران ندارد، اما نشان مي‌دهد احتمال تبديل اطلاعات نظامي محرمانه به ابزار كسب سود در بازارهاي پيش‌بيني رفتاري تكرار شونده در امريكا است.
پيتر تيل؛ حلقه اتصال جي‌دي ونس
به بازارهاي شرط‌بندي جنگ
براي پيدا كردن ارتباط جي‌دي ونس، معاون رييس‌جمهور امريكا، با صنعت بازارهاي پيش‌بيني بايد سراغ يكي از چهره‌هاي بانفوذ سيليكون‌ولي رفت؛ پيتر تيل، ميلياردر سرمايه‌گذار و از حاميان قديمي ونس كه نامش هم در مسير سياسي معاون ترامپ ديده مي‌شود و هم در فهرست سرمايه‌گذاران پلتفرم «پلي‌ماركت» اين ارتباط، يكي از مهم‌ترين پيوندهاي قابل‌رديابي ميان حلقه سياسي كاخ سفيد و سرمايه‌گذاران بازاري است كه در جريان جنگ ايران و امريكا به محل معاملات چندصد ميليون دلاري تبديل شد. آشنايي ونس و تيل به سال‌هاي پيش از ورود معاون كنوني رييس‌جمهور به سياست بازمي‌گردد. ونس پس از تحصيل در دانشكده حقوق دانشگاه ييل، در مسير فعاليت اقتصادي و سرمايه‌گذاري قرار گرفت و در سال ۲۰۱۶ به شركت Mithril Capital پيوست؛ مجموعه سرمايه‌گذاري‌اي كه با پيتر تيل ارتباط داشت. واشنگتن‌پست در گزارشي در جولاي ۲۰۲۴، تيل را يكي از چهره‌هاي اصلي در شكل‌گيري مسير حرفه‌اي و سياسي ونس معرفي كرد و نوشت كه او در ورود ونس به دنياي سرمايه‌گذاري و سپس حضورش در سياست نقش مهمي داشته است. اين رابطه صرفا به همكاري اقتصادي محدود نماند. تيل در انتخابات سال ۲۰۲۲، حدود ۱۵ ميليون دلار به يك كميته سياسي حامي كارزار انتخاباتي ونس براي ورود به مجلس سناي امريكا كمك كرد؛ رقمي كه در آن زمان از بزرگ‌ترين حمايت‌هاي مالي از يك نامزد انتخاباتي سنا محسوب مي‌شد. در سوي ديگر اين رابطه، نام تيل در ساختار سرمايه‌گذاري «پلي‌ماركت» هم ديده مي‌شود. شركت Founders Fund، يكي از صندوق‌هاي سرمايه‌گذاري متعلق به او، در مه ۲۰۲۴ هدايت دور ۴۵ ميليون دلاري جذب سرمايه اين پلتفرم را برعهده داشت. با اين سرمايه‌گذاري، پيوند مالي ميان يكي از مهم‌ترين چهره‌هاي حامي ونس و پلتفرمي كه بعدها ميزبان معاملات گسترده درباره جنگ ايران شد، شكل مستندتري پيدا مي‌كند. اهميت اين مجموعه ارتباطات در كنار هم قرار گرفتن سه موقعيت است: ونس كه از حمايت مالي و حرفه‌اي تيل بهره برده، تيل كه از سرمايه‌گذاران «پلي‌ماركت» است و پلتفرمي كه معاملات مربوط به جنگ ايران و امريكا در آن انجام شده است. با اين حال، اين زنجيره ارتباطي به معناي سهامداري شخصي ونس در «پلي‌ماركت» يا دخالت او در شرط‌بندي‌هاي جنگ نيست. تاكنون سند معتبري درباره چنين دخالتي منتشر نشده است. آنچه قابل استناد است، نزديكي سياسي و اقتصادي ونس به تيل و سرمايه‌گذاري صندوق متعلق به تيل در بازار پيش‌بيني است؛ ارتباطي كه در بررسي مناسبات سياسي و اقتصادي پيرامون اين صنعت نمي‌توان از كنار آن گذشت.
شرط‌بندي روي انتخاب ونس
ارتباط جي‌دي ونس با بازارهاي پيش‌بيني فقط به رابطه غيرمستقيم او با پيتر تيل و سرمايه‌گذاران «پلي‌ماركت» محدود نمي‌شود. نام معاون رييس‌جمهور امريكا در پرونده ديگري نيز مطرح شده است؛ پرونده‌اي كه موضوع آن شرط‌بندي روي انتخاب خود ونس به عنوان معاون دونالد ترامپ در انتخابات رياست‌جمهوري ۲۰۲۴ بود. اين ماجرا از آن جهت اهميت دارد كه نشان مي‌دهد بازارهاي پيش‌بيني چگونه مي‌توانند به محلي براي كسب سود از اطلاعات احتمالي درباره تصميم‌هاي پشت‌پرده سياسي تبديل شوند. روزنامه وال‌استريت ژورنال در گزارشي در جولاي ۲۰۲۶، به نقل از منابعي كه نامشان را فاش نكرد، نوشت آنا پائولينا لونا، نماينده جمهوري‌خواه مجلس نمايندگان از ايالت فلوريدا، در تابستان ۲۰۲۴ و پيش از اعلام رسمي معاون ترامپ، به روگان اوهندلي، چهره رسانه‌اي حامي ترامپ كه با نام
«DC Draino» شناخته مي‌شود، گفته بود ونس گزينه نهايي ترامپ خواهد بود. براساس اين روايت، اوهندلي پس از دريافت اين اطلاعات در «پلي‌ماركت» روي انتخاب ونس شرط بسته و از اين پيش‌بيني سود كرده بود. در همان گزارش آمده بود كه لونا بعدها او را به دليل اينكه مبلغ بيشتري روي اين پيش‌بيني سرمايه‌گذاري نكرده بود، مورد تمسخر قرار داده است.اهميت اين ادعا در آن است كه انتخاب معاون رييس‌جمهور، تصميمي سياسي و محدود به حلقه نزديك رييس‌جمهور است؛ تصميمي كه تا پيش از اعلام رسمي، اطلاعات مربوط به آن مي‌تواند براي معامله‌گران بازارهاي پيش‌بيني ارزش مالي داشته باشد. با اين حال، اين روايت ازسوي افراد نام‌برده تاييد نشده است. لونا و اوهندلي هر دو ادعاي انتقال يا استفاده از اطلاعات محرمانه را رد كرده‌اند. اوهندلي گفته است هيچ اطلاعات غيرعمومي درباره انتخاب معاون ترامپ دريافت نكرده و لونا نيز تاكيد كرده كه به چنين اطلاعاتي دسترسي نداشته است. در ادامه اين ماجرا، آكسيوس در سوم آگوست ۲۰۲۶ گزارش داد وزارت دادگستري امريكا در نامه‌اي به وكيل لونا اعلام كرده كه او را در ارتباط با اين اتهام تحت تحقيق قرار نداده و ارجاعي نيز از كميسيون معاملات آتي كالا براي بررسي پرونده او دريافت نكرده است. بنابراين، گزارش وال‌استريت ژورنال را نمي‌توان به‌منزله اثبات تخلف لونا يا اوهندلي تلقي كرد. اين پرونده مستقيما به شرط‌بندي روي جنگ ايران مربوط نيست، اما براي گزارش حاضر اهميت ديگري دارد: نشان مي‌دهد موضوع دسترسي احتمالي به اطلاعات سياسي پيش از انتشار عمومي، محدود به بازارهاي مربوط به جنگ نيست. در بازارهايي كه حتي انتخاب يك معاون رييس‌جمهور به قرارداد مالي تبديل مي‌شود، نزديكي به حلقه تصميم‌گيري سياسي مي‌تواند پرسش‌هايي جدي درباره برابري دسترسي معامله‌گران به اطلاعات ايجاد كند؛ پرسش‌هايي كه در پرونده شرط‌بندي روي جنگ ايران نيز به شكلي حساس‌تر مطرح شده‌اند.
ترامپ جونيور در دو ميدان؛ سرمايه‌گذار
در «پلي‌ماركت» و حاضر در «كالشي»
در ميان ارتباطات سياسي و اقتصادي بازارهاي پيش‌بيني در امريكا، نام دونالد ترامپ جونيور، فرزند ارشد رييس‌جمهور، جايگاه ويژه‌اي دارد. اهميت اين ارتباط از آن جهت است كه او نه‌فقط در حلقه سياسي و رسانه‌اي خانواده ترامپ حضور دارد، بلكه در سال‌هاي اخير به يكي از چهره‌هاي مرتبط با دو پلتفرم مهم اين حوزه، يعني «پلي‌ماركت» و «كالشي» تبديل شده است؛ همان بازارهايي كه قراردادهاي مربوط به جنگ ايران و امريكا نيز در آنها معامله شده‌اند. آگوست ۲۰۲۵، آكسيوس در گزارشي از سرمايه‌گذاري شركت 1789 Capital در «پلي‌ماركت» خبر داد؛ شركتي كه ترامپ جونيور از شركاي آن است. براساس اين گزارش، سرمايه‌گذاري اين مجموعه در پلتفرم پيش‌بيني به ده‌ها ميليون دلار مي‌رسيد. همزمان، ترامپ جونيور به هيات مشاوران «پلي‌ماركت» پيوست و نقش مشاور راهبردي اين شركت را برعهده گرفت. اين همكاري در شرايطي شكل گرفت كه بازارهاي پيش‌بيني به سرعت در حال گسترش بودند و موضوعاتي مانند انتخابات، سياست خارجي و تحولات نظامي نيز به فهرست قراردادهاي معاملاتي آنها اضافه شده بود. ارتباط ترامپ جونيور با اين حوزه به «پلي‌ماركت» محدود نبود. او در سال ۲۰۲۵ به عنوان مشاور راهبردي «كالشي» نيز معرفي شد؛ پلتفرمي كه برخلاف «پلي‌ماركت» در چارچوب نظارتي امريكا فعاليت مي‌كند. به اين ترتيب، فرزند رييس‌جمهور در مقطعي هم با يكي از سرمايه‌گذاران اصلي «پلي‌ماركت» ارتباط داشت و هم در ساختار مشاوره‌اي رقيب آن حضور پيدا كرده بود. اما اين وضعيت در نوامبر ۲۰۲۶ تغيير كرد. آسوشيتدپرس در گزارشي در ۱۳ نوامبر اعلام كرد ترامپ جونيور از نقش مشاوره‌اي خود در «كالشي» خارج شده است. اين تصميم پس از افزايش سرمايه‌گذاري شركت 1789 Capital در «پلي‌ماركت» اتخاذ شد. اين ارتباطات از منظر سياسي و اقتصادي قابل‌توجه است؛ «پلي‌ماركت» و «كالشي» در جريان جنگ ايران و امريكا ميزبان معاملات گسترده درباره زمان حمله، تحولات نظامي و آتش‌بس بوده‌اند. حضور فرزند ترامپ به عنوان اصلي‌ترين فرد در آغاز جنگ عليه ايران، در شبكه سرمايه‌گذاري و مشاوره اين دو مجموعه، پرسش‌هايي درباره نسبت قدرت سياسي و منافع اقتصادي در صنعت نوظهور بازارهاي پيش‌بيني ايجاد مي‌كند. در حال حاضر شرط بندي‌ها كماكان ادامه دارد. براساس يكي از موارد منتشر شده احتمال حمله گسترده امريكا به ايران تا آخر سال ميلادي در سايت شرط‌بندي پلي‌ماركت به ۹درصد كاهش يافته است. علي‌رغم همه مستندات اما هنوز نمي‌توان همه معاملات مشكوك را به تباني يا دسترسي به اطلاعات محرمانه نسبت داد؛ اما كنار هم قرار گرفتن حساب‌هاي تازه‌تاسيس، سودهاي غيرعادي و پيوندهاي سياسي و اقتصادي نزديكان قدرت، پرسش‌هاي جدي ايجاد مي‌كند. در اين رولت، كساني كه ماشه را مي‌كشند ممكن است در واشنگتن باشند، اما كساني كه روي نتيجه آن پول مي‌گذارند، گاهي پيش از ديگران برنده مي‌شوند و هزينه واقعي اين بازي را مردمي مي‌پردازند كه در سرزميني ديگر هدف حمله هستند.