وقتي مديرعامل در روزنامه، اعتبار باشگاه و بازيكنان را حراج مي‌كند
آقاي حدادي با آبروي پرسپوليس چه كار مي‌كنيد؟
روزبه دلاور
در فوتبال مدرن باشگاه‌ها براي انتقال بازيكنانشان از شبكه‌هاي پيچيده، ديتاسنتر، ايجنت‌‌هاي بين‌المللي و لابي‌‌هاي پشت پرده استفاده مي‌كنند. اما در ايران باشگاه پرسپوليس با اقدامي كه بايد آن را عجيب‌‌ترين تصميم مديريتي دهه اخير ناميد، آگهي فروش اميرحسين محمودي پديده ليگ برتر را در روزنامه چاپ مي‌كند!
به گزارش روزنامه اعتماد، روز پنجشنبه اهالي فوتبال با يك آگهي عجيب در روزنامه اطلاعات مواجه شدند. باشگاه پرسپوليس آگهي فروش اميرحسين محمودي ستاره جوان و ملي‌پوش خود را در اين روزنامه به چاپ رسانده بود. در اين آگهي آمده است كه باشگاه تمايل دارد اين بازيكن را به فروش برساند و باشگاه‌هاي متقاضي تا 25آبان فرصت دارند رقم مورد نظر خود را بيان كنند! اين آگهي كه سرشار از غلط املايي و نگارشي است به سرعت فضاي مجازي و رسانه‌اي كشور را تحت تاثير قرار داد.
به اعتقاد بسياري از كارشناسان اين حركت نه‌تنها يك افول مديريتي تمام‌‌عيار كه تير خلاصي به شأن و جايگاه باشگاهي بود كه تاريخش با نام‌‌هايي چون همايون بهزادي و كلاني گره خورده است.
داستان اميرحسين محمودي از جايي شروع شد كه او به عنوان يك استعداد نوظهور در ليگ مطرح شد. اين بازيكن كه با رقم بسيار پاييني با باشگاه پرسپوليس قرارداد بسته بود خيلي زود درخواست افزايش رقم قرارداد خود را مطرح كرد. در اين بين شرايط به سمتي پيش رفت كه همه چيز به هم بريزد .
در حال حاضر اميرحسين محمودي به عنوان فردي شناخته مي‌شود كه خيلي زود قرباني بازي‌هاي رواني شد. امير قلعه‌‌نويي با دعوت او به تيم ملي بي‌آنكه دقايقي براي عرض‌اندام به او بدهد تنها برچسب جوانگرايي را روي ويترين كارنامه خود چسباند. همين دعوت فرمايشي و نمايشي كافي بود تا اين بازيكن و ايجنتش دچار توهمي زودرس شوند كه مي‌توانند باشگاه را با تحت فشار گذاشتن مجبور به پذيرش افزايش بيش از 25 برابر دستمزد كنند.
از سوي ديگر مديريت پرسپوليس در مواجهه با چالش‌‌هاي حقوقي و مالي قرارداد. اين بازيكن به جاي‌مديريت اصولي راهي را انتخاب كرد كه نتيجهاش به حاشيه رفتن كامل بازيكن بود. درگيري با تارتار و ناتواني در كنترل حواشي، محمودي را به نقطه جوش رساند تا او عليه مديريت باشگاه مصاحبه كند و سپس محروم شود.
اما مديريت پرسپوليس به جاي مديريت بحران تصميم گرفت صورت مساله را با چاپ آگهي در روزنامه پاك كند. اقدامي كه واقعا نمي‌شود هيچ اسمي جز ناداني روي آن گذاشت.
اما در روزهاي گذشته توجيهات بعدي باشگاه نه‌تنها اوضاع را بهتر نكرده بلكه به مثابه پاك كردن لك لباس با قيچي بوده است!
ابتدا ادعا شد كه اين يك روال قانوني براي شركت‌‌هاي بورسي جهت نرخ‌‌گذاري منصفانه است. اين ادعاي مضحك توهيني به شعور مخاطب است. آيا تا به حال ديده‌‌ايد باشگاهي براي افزايش دستمزد بازيكنان ديگرش يا حتي در زمان خريد گرانقيمت بازيكناني از تيم‌هاي ديگر چنين آگهي‌‌هايي منتشر كند؟ آيا آن زمان كه پرسپوليس براي بازيكن متوسط رو به پايين رضايتنامه بيش از 200 ميلياردي پرداخت كرد براي كارشناسي قيمت بازيكن آگهي داده بود؟ خير. پيمان حدادي در شرايطي مي‌گويد ما براي افزايش دستمزد محمودي مجبور بوديم آگهي بدهيم كه قيمت واقعي او در بيايد تا بعدا پس از افزايش دستمزد، سازمان بازرسي به ما گير ندهد كه هزار راه عقلاني ديگر براي قانوني جلو بردن اين اقدام وجود دارد. همين حالا در سايت معتبر ترنسفرماركت كه مرجع اصلي قيمت‌گذاري بازيكنان فوتبال است ارزش محمودي 500 هزار دلار برآورد شده يعني نزديك 140 ميليارد. حالا حدادي مدعي است اگر مي‌خواسته دستمزد محمودي را به 50 ميليارد افزايش بدهد سازمان بازرسي به او گير مي‌داده؟
اين استدلال يك مسخره‌‌بازي محض است و همه مي‌دانند كه اين راهكار صرفا پوششي براي يك شكست مديريتي بوده است.
سپس ادعا شد كه بازيكن توسط دو ملي‌پوش اغوا شده و باشگاه خواسته با اين كار دست پيش را بگيرد. باز هم غيرمنطقي است! اصلا كدام باشگاه خارجي روزنامه‌هاي ايران را ورق مي‌زند تا از طريق پيام‌رسان‌هاي داخلي براي پرسپوليس پيشنهاد بفرستد؟ اين نقشه اگر هم با نيت دور زدن سازمان بازرسي و توجيه افزايش قرارداد طراحي شده باشد تنها يك تير خلاص به شقيقه مديريت بود. تمام واقعيت آگهي منتشر شده اين است كه مديريت پرسپوليس خواسته در يك بازي رسانه‌اي محمودي را كنف كند اما تنها نتيجهاش شده زير سوال رفتن اعتبار باشگاه.
در دهه ۹۰ مديران باهوشتر يا شايد با‌تجربه‌‌تر با استفاده از ايجنت‌‌ها و فكس‌‌هاي صوري از باشگاه‌هاي خارجي به شكل محترمانه‌‌اي قيمت بازيكن را بالا مي‌بردند. در آن فضا چه نيازي به تحقير بازيكن و به سخره گرفتن پرسپوليس بود؟ فضاي مجازي حالا پر شده از شوخي‌‌هاي تلخ با اين اقدام آگهي فروش بازيكن. اقدامي آنقدر چيپ، زشت و كودكانه كه شأن نام پرسپوليس را در حد يك بنگاه معاملاتي دست دوم پايين آورده است! اما بدتر از اين آگهي و اينكه به دست مديران پرسپوليس اعتبار اين پيراهن سرخ بازيچه تصميمات غيرحرفه‌‌اي شده واكنش مدير روابط عمومي باشگاه است كه سينه سپر مي‌كند و مي‌پرسد: «آگهي فروش بازيكن است، مگر چه ايرادي دارد؟» پاسخ اين استدلال بايد تلنگري باشد تا اين افراد بدانند در چه جايگاهي نشسته‌‌اند.
كاش مديران پرسپوليس كمي شهامت داشتند و دو خط عذرخواهي از هواداران بابت اين بي‌سليقگي و پذيرش اشتباه مي‌نوشتند. اين بسيار بهتر از توجيهات بي‌پايان بود. در عوض مديران پرسپوليس به تكاپو افتادند تا به كمك برخي رسانه‌ها افتضاحي كه به بار آورده‌اند را پاك كنند. غافل از اينكه هواداران پرسپوليس و علاقمندان و آشنايان به فوتبال باهوشتر از اين حرف‌ها هستند.
اما اميرحسين محمودي با اين فشارها و حاشيه‌هاي خود‌ساخته به سرعت در حال سوختن است. فاجعه بزرگ‌تر از سوختن يك بازيكن سوختن اعتبار باشگاهي است كه حالا مسخره خاص و عام شده است.
در پايان خطاب به مديران باشگاه! دست از توجيه برداريد! وقتي تبر را به ريشه اعتبار باشگاه زده‌‌ايد ديگر وصله پينه كردن با آگهي روزنامه دردي را دوا نمي‌كند. افسوس كه اين فرصت‌‌سوزي بزرگ تنها بخشي از تاريخچه تاريك مديريت‌هاي غيرورزشي در فوتبال ماست.