جاسوسي امريكاييها براي امارات
سيد عماد حسيني
محمد بن زايد و محمد بن سلمان با ارايه بستهاي از كمكهاي مالي به ارتش و اقتصاد مصر، زمينه كودتاي نظامي عليه محمد مرسي، رييسجمهور اين كشور را فراهم كردند.
اين كمكها در ازاي توافق رهبران نظامي مصر براي بركناري مرسي ارايه شد. پس از تشكيل دولت جديد، پروژههاي توسعهاي و كمكهاي مالي امارات و عربستان سعودي اعلام شد. اين حمايتها بخشي از راهبرد گستردهتر ابوظبي و رياض براي پشتيباني از دولتهاي همسو با خود بود.
نويسنده، مداخله در مصر را نخستين اجراي گسترده راهبرد امارات براي به قدرت رساندن حاكماني همسو با اولويتهاي ابوظبي ميداند؛ راهبردي كه از اعمال نفوذ ديپلماتيك يا اقتصادي بر دولتهاي موجود فراتر ميرفت. امارات همچنين در اوت ۲۰۱۴، در بحبوحه هرجومرج پس از سقوط معمر قذافي، حملات هوايي عليه گروههاي مسلح اسلامگرا در ليبي انجام داد. اين اقدام نشاندهنده تغيير رويكرد ابوظبي از مداخله سياسي و مالي به استفاده مستقيم از نيروي نظامي در خارج از مرزهاي خود بود.
حملات هوايي مذكور آغازگر مداخله چندساله امارات در ليبي با هدف جلوگيري از بهرهبرداري گروههاي اسلامگرا از فروپاشي دولت و به دست گرفتن قدرت بود.
اين كتاب بيان ميكند كه محمد بن زايد بار ديگر با محمد بن سلمان در آغاز مداخله نظامي در يمن عليه حوثيها همكاري كرد؛ گروهي كه با ايران ارتباط داشتند و از حمايت اين كشور برخوردار بودند. نويسنده اين عمليات را در چارچوب راهبرد مقابله با نفوذ ايران و جريانهاي اسلامگرا قرار ميدهد. او ائتلاف سعودي ـ اماراتي را متهم ميكند كه در حملات خود از هواپيماها و مهمات امريكايي استفاده كرده و اهداف غيرنظامي، از جمله مدارس، بيمارستانها و مراسم اجتماعي مانند عروسيها و تشييع جنازهها را هدف قرار داده است.
نويسنده همچنين خاطرنشان ميكند كه اين جنگ به تلفات گسترده انساني و شكلگيري بحراني شديد در وضعيت بشردوستانه يمن منجر شد.
نويسنده معتقد است مداخله نظامي در يمن نهتنها به اهداف اعلامشده خود نرسيد، بلكه به افزايش حمايت از حوثيها و گسترش مناطق تحت كنترل آنها انجاميد؛ در حالي كه جنگ ادامه يافت و بحران انساني نيز وخيمتر شد.
امارات متحده عربي براي اجراي برخي عمليات حساس امنيتي و اطلاعاتي خود به استخدام نيروهاي خارجي، از جمله شهروندان امريكايي، روي آورد. اين فعاليتها شامل جاسوسي سايبري و عمليات مخفي در خارج از كشور ميشد. سرويس اطلاعاتي امارات، تحت نظارت طحنون بن زايد، با يك شركت امريكايي و شماري از كاركنان سابق آژانس امنيت ملي ايالات متحده قرارداد بست تا توانمنديهاي نظارتي و نفوذ سايبري خود را توسعه دهد.
بر اساس اين كتاب، امارات متحده عربي به شهروندان امريكايي پول پرداخت كرد تا در طراحي و اجراي عمليات نظارت الكترونيكي عليه مخالفان اماراتي، فعالان حقوق بشر و روزنامهنگاران امريكايي مشاركت كنند. نويسنده همچنين به استفاده از سامانهها و نرمافزارهاي ارايهشده از سوي يك شركت خصوصي اسراييلي در دستگاه اطلاعاتي امارات اشاره ميكند.
اين اطلاعات، بُعد ديگري از همكاريهاي فناورانه و امنيتي ابوظبي با اسراييل را، فراتر از معاملات تسليحاتي سنتي، آشكار ميكند.
نويسنده ادعا ميكند كه خود نيز از جمله روزنامهنگاران امريكايي بوده كه هدف برنامههاي جاسوسي امارات قرار گرفته است.
او اين موضوع را به فعاليتهاي تحقيقي خود درباره شبكهها و اقدامات امنيتي ابوظبي مرتبط ميداند. به نوشته او، امارات متحده عربي پس از بهار عربي، سامانهاي هرچه پيشرفتهتر و خودكارتر براي جمعآوري اطلاعات و نظارت بر فعاليتهاي اينترنتي و شبكههاي اجتماعي ايجادكرد تا مخالفتهاي سياسي را شناسايي و از شكلگيري اعتراضات احتمالي جلوگيري كند.