براي مرضيه جعفري و دستاورد بزرگش
زني كه دوبار تاريخ را نوشت
بعضي موفقيتها را نميشود فقط با يك جام يا يك مدال يا يك عنوان توضيح داد. بعضي نامها فراتر از جايزهاي كه ميگيرند معناي يك ايستادگي طولانياند. ايستادگي در برابر فراموشي، ناديده گرفتهشدن و محدوديتهايي كه گاهي از خود ميدان مسابقه دشوارترند. مرضيه جعفري يكي از همين نامهاست، زني كه براي دومين سال پياپي عنوان بهترين مربي زن فوتبال آسيا را به دست آورد و نشان داد موفقيت نخستش اتفاقي نبوده است. حالا نام اين مربي در كنار بزرگترين ستارههاي تاريخ فوتبال ايران قرار گرفته. ستارههايي تاريخساز كه در سالهاي آينده بارها به نام آنها رفرنس داده خواهد شد. در فوتبال تكرار قهرماني دشوارتر از رسيدن به نخستين قله است. بار اول ميتواني شگفتيساز باشي اما بار دوم بايد ثابت كني كه شايستگيات ريشهدار است. جعفري حالا در جايگاهي ايستاده كه ديگر نميتوان دستاوردش را به حساب يك اتفاق يا يك فصل درخشان گذاشت. او در مراسم انتخاب برترينهاي فوتبال آسيا در بانكوك بالاتر از رقبايي از چين و كره جنوبي ايستاد و براي دومين بار متوالي جايزه بهترين مربي زن قاره را دريافت كرد. اما براي فهميدن اهميت اين جايزه بايد از بانكوك فاصله گرفت و به بم برگشت. به شهري كه نام خاتون با فوتبال زنان گره خورده است. جعفري سالها در اين شهر تيمي ساخته كه فقط براي حضور در ليگ نيامده بلكه براي قهرماني جنگيده است. بيش از يك دهه موفقيت و قهرمانيهاي متعدد خاتون بم در ليگ برتر فوتبال زنان حاصل مسيري است كه با استمرار، شناخت بازيكن و باور به ظرفيتهاي فوتبال زنان شكل گرفته است. شايد مهمترين ويژگي جعفري همين باشد. او پيش از آنكه در آسيا شناخته شود در زميني كار كرد كه كمتر ديده ميشد. فوتبال زنان ايران سالها براي به دست آوردن سهمي از توجه عمومي تلاش كرده است. در چنين فضايي، ساختن يك تيم مدعي و حفظ انگيزه بازيكنان و تداوم موفقيت كاري فراتر از وظايف معمول يك سرمربي است. نبايد فراموش كرد رقباي مرضيه جعفري در چه فضايي كار ميكنند و مرضيه جعفري در چه فضايي. آنها چه امكاناتي دارند و سرمربي بمي چه امكاناتي. آنها چه پيشينهاي دارند و مربي رنجآشناي فوتبال ايران چه پيشينهاي. همه اين موارد را وقتي كنار هم قرار دهيم ميفهميم درام زندگي جعفري چه غنايي دارد و به همان نسبت ميفهميم او در دو سال پياپي دست به چه كار بزرگي زده است. حالا او همزمان هدايت تيم ملي زنان ايران و خاتون بم را بر عهده دارد. اين موقعيت مسووليتي سنگينتر از يك عنوان افتخاري است. مسووليت تبديل موفقيت فردي به آيندهاي روشنتر براي فوتبال زنان. مرضيه جعفري با دومين جايزه آسيايياش فقط نام خود را تكرار نكرد نام نسلي از دختراني را برجسته كرد كه ميخواهند فوتبال بازي كنند و ديده شوند و در بالاترين سطح رقابت كنند. او يادآوري كرد كه استعداد اگر فرصت رشد پيدا كند ميتواند از بم تا بانكوك راه باز كند. شايد روزي كه درباره تاريخ فوتبال زنان ايران بنويسند از مرضيه جعفري نه فقط به عنوان مربياي كه دو بار بهترين آسيا شد كه به عنوان زني ياد كنند كه در روزگار كمتوجهي به فوتبال زنان، ساختن را انتخاب كرد. دو جايزه آسيايي حاصل سالها كار است اما ميراث واقعي او شايد دختراني باشند كه امروز باور كردهاند ميتوانند روزي جاي او بايستند.