محلي براي ديده شدن جوانان
مهدي صباغزاده
به اعتقاد من جشنواره فيلم فجر محلي براي ظهور و بروز استعدادهاي جوانان شده و در چند سال اخير ذوق و شوق فراواني در آنها به وجود آورده و آنها براي اينكه فيلمشان را به رقابت در اين رويداد برسانند تلاش زيادي ميكنند و همه هم و غم خود را به كار ميگيرند تا فيلمشان را در جشنواره به تماشا بگذارند. در سالهاي دور براي همه مردم و خصوصا فيلمسازان جشنواره با ذوق و شوق عجيبي همراه بود و اين روند تا دهه هفتاد هم ادامه داشت اما به تدريج كه مسير فيلمسازي سهلتر شد و ديجيتال جاي نگاتيو را گرفت، از شور و ذوق اين رويداد هم كاسته شد و اساسا سينما شكل و شمايل متفاوتي پيدا كرد. ساخت فيلم در سينما سختي گذشته را ندارد؛ آن زمان كه فيلمبرداري با نگاتيو انجام ميشد كارگردان فرصت برداشت زيادي نداشت اما امروز 30 برداشت هم در كار ميشود. با ديجيتال شدن سينما مراحل صداگذاري و ميكس هم تفاوت پيدا كرده؛ از خاطرم نميرود براي فيلم «مهاجران» شب قبل از نمايش فيلم در جشنواره پروژكتور آقاي روبيك منصوري سوخت و من با هزار نوع بدبختي فيلم را براي نمايش در جشنواره آماده كردم و در نهايت فيلم ناسينك در اين رويداد نمايش داده شد و به ساعت مقرر هم نرسيد. اما اين روزها فيلمسازان اين مشقتها را ندارند. راستش را بخواهيد جشنواره براي من آن ذوق و شوق گذشته را ندارد. به خاطر ضربههايي كه از اين رويداد هنگام نمايش فيلمهاي «مارال» و «مهاجران» ديدم يا «خانه خلوت» در 12 بخش كانديداي دريافت جايزه شد اما صبح روز بعد تنها در يك بخش جايزه گرفت به همين جهت اشتياق حضور در اين رويداد را ندارم اما براي جوانها كه تلاشهايشان در اين رويداد ديده ميشود، خوشحالم. اي كاش در آستانه چهلمين سال انقلاب و سي هفت سالگي جشنواره فيلم فجر، فيلم «آشغالهاي دوستداشتني» محسن امير يوسفي در اين رويداد نمايش داده ميشد. واقعا نميدانم دوستان برگزاركننده جشنواره نگران چه چيزي در اين فيلم هستند؟ فيلمهاي به مراتب با كيفيت پايين در جشنواره نمايش داده شدند. هيچ مشكلي هم براي جامعه و كشور به وجود نياوردند؛ نميدانم پيچيدگي اين فيلم براي چيست؟ اي كاش دوستان و دبير جشنواره نسبت به اين فيلم رأفت نشان ميدانند و از خودگذشتگي ميكردند.