بيمه طلايي فرهنگيان و عضويت از ناچاري
حفيظ‌الله مشهور
سرانجام پس از دو ماه تمديد بيمه تكميلي (طلايي) فرهنگيان، بسته‌هاي جديد بيمه‌اي رونمايي
شدند. تاخير دوماهه‌اي كه معاونت پشتيباني وزارتخانه علتش را بررسي پيشنهادات شركت‌هاي بيمه‌اي و رسيدن به طرح‌هايي متناسب با توانايي و تامين نياز فرهنگيان بيان
كرده بود.
البته اندك آشنايي و مرور قول‌ها و وعده‌هاي قبلي مسوولان بالانشين وزارتخانه كمك مي‌كرد تا معلمان نه منتظر شركت بيمه‌اي جز آتيه‌سازان باشند و نه منتظر طرح‌هايي كه حتي رضايت‌مندي نسبي آنان را در پي داشته باشد.
گرفتاري‌هاي بي‌شمار فرهنگيان و نااميدي از بهبود اوضاع، زمينه‌اي را فراهم كرده تا مسوولان به اصطلاح پشتيباني وزارتخانه با ارايه طرح‌هاي بيمه‌اي با حداقل كيفيت، بدون كمترين پشتيباني و صرفا از جيب معلم، وي را در منگنه قبول همين طرح‌هاي كم خاصيت قرار دهند و گاه با استناد به آمار معلماني كه حاضر به استفاده از اين طرح‌ها شده‌اند، آن را گواه رضايت و استقبال معلمان معرفي كنند. غافل از اينكه يك نظرسنجي از افراد تحت پوشش نشان خواهد داد كه حتي حداقل رضايت‌مندي نه از تعهدات اين بيمه و نه از كيفيت خدمات رساني وجود ندارد و تنها از سر ناچاري و بيم گرفتار شدن در هزينه‌هاي سرسام‌آور خدمات پزشكي است كه فرهنگيان مجبور به استفاده از اين طرح‌ها
شده‌اند. مقايسه تعهدات و خدمات بيمه طلايي فرهنگيان -كه نامش نيز طنزي تلخ است- با بيمه تكميلي ساير نهادها، گوياي اجحافي بزرگ در حق قشري است كه در صورت نياز به خدمات درماني، هزينه‌هاي اين خدمات آنان را نسبت به ساير كارمندان دولت زمين‌گير
خواهد كرد.
صرفه‌جويي‌هاي بي‌پايان در نهاد آموزش و پرورش و نگاه كارخانه‌اي به معلم و دانش‌آموز باعث شده است، در بازي اعداد و ارقام مسائلي چون كيفيت، رفاه و پشتيباني رنگ ببازد و تمام توجه به رقمي باشد كه در كارنامه صرفه‌جويي تقديم سازمان برنامه و بودجه خواهد شد. حال انتظار مي‌رود اين نگرش به شكلي تغيير كند كه منافع نظام آموزشي كشور بيش از پيش مورد
توجه قرار گيرد.