كوتاه درباره سريال «زنان ناقص»
دروغهايي كه منجر به جنايت ميشود
فرزانه متين
مينيسريال «زنان ناقص» Imperfect women، نمونه بارزي از يك سريالي است كه زنان را در حد يك ابژه و كالا پايين آورده است. روايت با قتل نانسي هنسي (با بازي كيت مارا) آغاز ميشود، زني ثروتمند و زيبا كه در ظاهر زندگي كاملي دارد. پس از اين جنايت، دو دوست صميمي او النور (كري واشنگتن) و مري (اليزابت ماس) در حالي كه در غم از دست دادن او هستند، متوجه رازهاي تاريكي درباره نانسي و خودشان ميشوند. «زنان ناقص» به وضوح ميخواهد بگويد كه چگونه حسد، كينه، طمع، فريب، هويت مخدوش و بيوفايي دست به دست يكديگر ميدهند و يك جنايت را رقم ميزنند. از آنجا كه اين سريال اقتباسي از رماني به همين نام نوشته آرامينتا هال در سال ۲۰۲۰ در ژانر هيجاني و روانشناختي است تقريبا ساختار سريال به آن وفادار است و تنها لوكيشن از لندن به لسآنجلس تغيير كرده است.
آشفتگي در فيلمنامه
سه اپيزود ابتدايي از زاويه ديد النور به نمايش در ميآيد و دو قسمت بعدي نيز از نگاه نانسي روايت ميشود، اما در قسمتهاي پاياني مخاطب با يك عدم انسجام در لحن روبهرو ميشود. در سريال قهرماني وجود ندارد افراد نه خير هستند نه شر، بلكه همه آنها شخصيتهاي خاكستري دارند و دروغ تمهيدي است كه هر سه كاراكتر آن را براي اتفاقات گذشته و حال به كار ميبرند. در زنان ناقص از ساختار غيرخطي، اما بهطور هوشمندانه استفاده شده است، روايتهاي موازي و فلاشبكهاي متعدد باعث ميشود كه مخاطب نتواند حدس بزند قاتل چه كسي است. ديالوگها كوتاه گاهي بريده است، اما سرشار از سكوتهاي معنادار است. فيلمبرداري با نورپردازي متمايل به خاكستري سعي ميكند تا اين سه زن را از منظر شخصيتي تهي نشان دهد. استفاده از قابهاي بسته، مينيسريال را تبديل به يك درام آزاردهنده كرده است. در مورد گروه كستينگ بايد گفت بازي «اليزابت ماس» از ساير نقشهايش در آثار سينمايي و سريالي متفاوت است. وي استاد به تصوير كشيدن نقشهاي عصبي همراه با تنش است، اما در زنان ناقص، يك نوع درونگرايي خاموش را نشان ميدهد و حركات صورت و نگاه ممتد او اضطراب بدون استفاده از زبان بدن را منتقل ميكند در واقع اين نوع اكت، نقطه متقابل بازي نمايشي و اغراق شده «كري واشنگتن» است. عمدهترين مشكل اين مجموعه هشت قسمتي، لحن داستان است. در واقع مخاطب نميداند كه ژانر سريال جنايي است يا معمايي يا روانشناختي و اين تعليق در ژانر گاهي باعث آزار مخاطب شود. از سوي ديگر ريتم مجموعه كند است تا حدي كه به درام ضربه ميزند. زنان ناقص با يك پايانبندي شتابزده به اتمام ميرسد و انگيزه روانشناختي قاتل چنان سست و سطحي است كه كل ساختار سريال را تضعيف ميكند. در نهايت اين مينيسريال، يك مجموعه نامنسجم و غيرحرفهاي است . شايد بتوان گفت يك تمرين متوسط براي كارگردان براي ساخت آثار بعدياش است.