شاعر مهر و غنا در بيمارستان
از خبرهاي هفته گذشته در حوزه هنر و ادبيات، بستري شدن ابوالقاسم ايراني شاعر بود. اواخر هفته گذشته خبرگزاريها اعلام كردند كه ابوالقاسم ايراني، شاعر بوشهري به دليل عارضه قلبي در بيمارستان بستري شده است. تا لحظه تنظيم اين خبر، هنوز آخرين خبر از وضعيت اين شاعر اين است كه او با بيان اينكه در حال حاضر حالش بهتر است، به ايسنا گفت: براي درمان از بوشهر به شيراز آمدهام. آنژيوگرافي و آزمايشهايي صورت گرفته و فعلا در بيمارستان هستم. ابوالقاسم ايراني متولد مرداد ماه ۱۳۲۵ در بوشهر و دانشآموخته حقوق قضايي و دريايي است اما بيشتر عمر خود را در زمينه ادبيات و شعر صرف كرده است. «جاده تا آنجا كه ايستادهاي ميآيد» از مجموعه شعرهاي اوست. همچنين «ابوالقاسم ايراني؛ شاعر شعرهاي دريايي» كتابي است كه به قلم عبدالرضا قنبري درباره اين شاعر منتشر شده است. ايراني در زمره شاعراني است كه معاشرات گوناگوني با شاعران معاصر از جايجاي ايران داشته و خاطرات زيادي از بسياري از آنها دارد. اين را كساني كه با او معاشرت داشتهاند به خوبي ميدانند. حتي يك بار همكلام شدن با ابوالقاسم ايراني كافي است تا بدانيد كه سينه او گنجينه چه ناگفتههايي از تاريخ معاصر هنر و ادبيات ايران است. ايراني دانشآموخته حقوق است و فضاي ذهني او ميان جهان استدلالهاي حقوقي شغلش يعني وكالت و كشف و شهودهاي شعر در رفت و آمد است. از ويژگيهاي جهان شعري او، نوعي تغزل زيرپوستي با زباني لطيف و نجيب و مهربان است. در بسياري از شعرهاي او نيز ميتوان رد زيست او در زادبومي چون بندر بوشهر را به خوبي ديد و از اين منظر ميتوان شباهتي ميان او و شاعر فقيد همولايتياش، علي باباچاهي ديد. ضمن آرزوي بهبودي براي اين شاعر، شعر «اتفاق افتاده» را از او در ادامه ميخوانيم:
«بهار در راه است و تو/ كه تنت را با بوي بهار نارنج/ شستشو ميدهي/ واژه هايت/ مثل اقوام باستاني، پر از حس مهرباني اند/ و زنده ميكند خواب هزار ساله را/ خواجه از آن سوي قافيه هايت/ نفس ميكشد/ و من شماره ميكنم نفسهايي را/ كه از اهورايي تو/زاده ميشوند/ نگاهم كن !/ تا چشمان/ مهربان خدا/ پشت ابرها/ ما را بباراند/ «باران كه ببارد/ از دست چترها هم/ كاري ساخته نيست/ ما اتفاقي هستيم كه افتادهايم»