توحش اقتصادي
جعفر گلابي
در گذشته در جنگها وقتي يك نيروي مهاجم نميتوانست يك شهر يا يك قلعه را به تصرف در بياورد، آنجا را محاصره ميكرد تا با ايجاد قحطي مصنوعي مردم از فرط گرسنگي و تشنگي به ستوه آيند و دروازهها را بگشايند و اجازه دهند كه متجاوزان هر رفتاري كه دلشان خواست با مغلوبان داشته باشند.اين رفتار وحشيانه آنقدر در تاريخ تكرار شده است كه اگر بگوييم به يك رويه معمول جنگها تبديل شده بود، اغراق نكردهايم.شايد اين اميدواري وجود داشت كه بشريت قدري اخلاقيتر شده و از روشهاي پيشين براي زجر دادن مردم عادي پرهيز ميكند. اما با استيلاي اقتصادي غرب و خصوصا امريكا پس از جنگ جهاني دوم اين روش در ابعاد كلانتر و با رويههاي مدرن به كار برده ميشود و غربيان، كشورهاي مخالف خود را از طريق تحريمهاي اقتصادي تحت فشار قرار ميدهند تا تمكين به دست آورند و چون دوران استعمار روند انتقال ثروت از كشورهاي جنوب به كشورهاي شمال ادامه پيدا كند.در واقع غرب با آن همه ادعا بدون كوچكترين خجلتي همان كاري را انجام ميدهد كه صدها سال پيش اقوام پيشين و بربر و بدوي انجام ميدادند و گاهي بدون سروصدا مثلا هنرمندانه از انسداد كانالهاي دارويي هم پرهيز نميكنند! اكنون درست مانند انواع جنگهاي قرون وسطا و خصوصا حمله مغولان به كشورهاي مختلف از جمله ايران ميخواهند گسترش محاصره اقتصادي را به جنگ و تجاوز ۴۰ روزه اضافه كنند تا به اصطلاح خودشان اقتصاد ايران خفه شود. معناي خفه كردن اقتصاد كاملا مشخص است؛ امريكا نتوانست در جنگ به اهداف مورد نظر برسد، حالا همه توان خود را بسيج كرده است تا مردم ايران زير شكنجه معيشتي به استيصال برسند و نظام را براي پذيرش شروط امريكا تحت فشار قرار دهند و اگر سر به شورش نهادند، كاخ سفيد لذت ببرد، چراكه امكان حمله مجدد نظامي هم بيشتر ميشود. در كثيف بودن طرح جديد امريكا ترديدي وجود ندارد ولي نكته مهم اين است كه اگر در تجاوز وحشيانه نظامي به هر حال برخي نقاط ايران بمباران ميشدند و گروهي از مردم آسيب ميديدند با محاصره اقتصادي قرار است همه مردم ايران زير شكنجه اقتصادي قرار بگيرند و مخالف و موافق و شهري و روستايي تفاوتي ندارند. امريكا ميخواهد مردم ايران را مجازات كند و گناه ايرانيان هم اين است كه از حمله به كشور خود منزجر بودند و هر كس به طريقي از ميهن خويش دفاع كرد.اين بار قرار است كمك امريكا به همه ايرانيان برسد! و محرومان جامعه بيشتر از اقشار ديگر درد استقامت و استقلال را بكشند.يك نگاه به انواع جنگها و درگيريها و كشتاري كه امريكا در جاي جاي جهان مرتكب شده است كه بيش از هر كشور ديگري بوده، دخالت دادن توحش در مخاصمات گوناگون است.البته ما چيزي به نام جنگ تميز در عالم واقع نداريم ولي امريكا با تجربيات فراواني كه در انواع جنگها از ويتنام تا كره شمالي و افغانستان و عراق و ليبي و سوريه به دست آورده خوب ياد گرفته كه چگونه با مدرنترين ابزارها و روشها و تاكتيكها ملتها را زير چرخ تجاوز خود له كند. كاخ سفيد براي هيچ ملتي شخصيت مستقل و انساني قائل نيست و صداقت آقاي ترامپ نشان داد كه اگر براي واشنگتن مجالي پيدا شود براي متحدانش هم يك تهديد بالقوه است.رفتار كاخ سفيد با گرينلند، كانادا و عمان نمونههاي روشني از خوي امپرياليستي و تماميتخواهي امريكاست. به هر حال كاخ سفيد اين بار عزم كرده است كه تجاوز خود را همهگير كند تا اگر در جنايت ميناب ۱۶۸ كودك معصوم پرپر شدند حالا ميليونها كودك ايراني طعم فقر و گرسنگي را بكشند. اگر در حمله پيشين برخي بيمارستانها تحت تاثير بمباران قرار گرفتند و بيماران صداي مهيب بمبها و موج انفجارها را لمس كردند حالا همه بيماران در اضطراب بيدارويي فرو بروند و برخي تسليم درد و زخم و رنج شوند. آري داستان پيشرفت و حقوق بشر و عاقبت انسانيت اينچنين است برادر.