فرصت دیپلماسی با امریکای چهل تکه
به ویژه تامین امنیت کشتیرانی می‌توانند موضوع چنین توافق‌هایی باشند؛ مشروط به اینکه تعهدات، ترتیب اجرا و شیوه راستی‌آزمایی آنها شفاف باشد.
دوم، ایجاد زمینه پیوند‌های مدنی و همکاری گروه‌های غیردولتی در میان ملت‌های طرفین راهکاری موثر برای ایجاد اعتماد متقابل و زمینه پیشرفت دیپلماسی رسمی خواهد بود. گزارش سال ۲۰۱۷ آکادمی‌های ملی امریکا، تجربه همکاری علمی دو کشور بدون روابط دیپلماتیک و موانع سیاسی و امنیتی تداوم آن را مستند کرده است. (۹)
رفع موانع ارتباطات قانونی دانشگاهی، پزشکی و مدنی و اجتماعی دو ملت در چارچوب قوانین طرفین می‌تواند زمینه همکاری را گسترش دهد. البته دولت باید فقط تسهیلگر این روابط باشد؛ وجود کانال‌های ظاهرا مستقل، اما با مقاصد امنیتی، همان اعتمادی را از میان می‌برد که این ارتباطات به آن نیاز دارند.
سوم، گسترش ارتباط با شرکت‌های اقتصادی امریکایی علاقه‌مند به تنش‌زدایی، فرصتی برای استمرار همکاری ایجاد خواهد کرد. باید فرصت‌های قانونی و جذابی را معرفی کرد که برای طرفین سود ملموسی داشته باشند. عدم تبعیض دسترسی بخش خصوصی در بستن قراردادها اهمیت راهبردی ویژه‌ای دارد: اگر منافع همکاری در انحصار واسطه‌ها و صاحبان دسترسی ویژه قرار گیرد، شمار کسانی که از حفظ آن بهره‌مند می شوند نیز محدود خواهد ماند.
سرانجام، فشار انتخاباتی ممکن است ترامپ را به توافق برای بازسازی اعتبار سیاسی یا تشدید خصومت‌ها برای یافتن دستاورد جنگی بکشاند. ترویج و تبلیغ جنجالی روایتی که پذیرش مصالحه را در داخل ایران آسان می‌کند، اگر با تحقیر علنی سیاستمداران طرف مقابل همراه شود، چه بسا هزینه توافق را در واشنگتن افزایش داده، به جنگ‌طلبان بهانه‌های بیشتری دهد و ترامپ را برای ماجراجویی‌های آتی تحریک کند.
خلاصه: مطلوبیت راهبردی این انتخابات برای ایران، در کاهش خطر جنگ، دستیابی به تعهدات معتبر و گشودن راه توسعه و رفاه ایرانیان است. هنر استفاده از این تحول با در نظرداشت تهدیدها، بخشی از تدبیر ملی است.
٭ استاد جامعه‌شناسی
٭ ٭ (تحلیلگر روابط بین‌الملل)
منابع : در دفتر روزنامه موجود است