گوارديولا در شبي سخت، ترمز ليورپول را كشيد
كلوب كلوپ شكست خورد
علي ولي‌اللهي
در سرماي زمستان اروپا و در گير‌و‌دار كريسمس، در حالي كه بسياري از ليگ‌هاي معتبر اروپايي در تعطيلات و خواب زمستاني به سر مي‌برند و آسيايي‌ها مشغول آماده شدن براي آغاز جام ملت‌هاي خودشان هستند، يكي از حساس‌ترين ديدارهاي چند هفته اخير اروپا برگزار شد. در شهر منچستر و در ورزشگاه اتحاد. در آخرين ديدار هفته 21 ليگ برتر انگليس، تيم‌هاي صدرنشين ليورپول و منچسترسيتي براي موازنه قدرت در جزيره رو در روي هم قرار گرفتند. فوتبالي كه از هر زاويه‌اي به آن نگاه مي‌شد، يك فرصت بزرگ براي خلق هيجان در آستين داشت. حساسيت جدول. جايي كه ليور مي‌توانست با يك برد، فاصله‌اش را با قدرترين رقيبش كم بكند 10 امتياز و با خيال راحت برود سراغ ادامه فصل و در عين حال جذابيت را از فوتبال جزيره بكاهد. جنگ دو مربي صاحب فكر. جنگ بين كلوپ و گوارديولا با فستيوالي از حقه‌هاي تاكتيكي و ابداعات جديد براي مهار ستاره‌ها. سابقه انتقام به عنوان يكي از اصلي‌ترين غريزه‌هاي حيات بشر. وقتي كه سيتيزن‌ها مي‌خواستند انتقام فصل قبل‌شان را از ليورپول بگيرند كه نگذاشته بود شاگردان گوارديولا در هفته 22 به روند شكست‌ناپذيري‌شان ادامه دهند و روياي بردن جام طلايي به اتحاد را نابود كرده بود. جدال ستاره‌ها. آگوئرو برابر صلاح. سانه مقابل فرمينو. استرلينگ مقابل مانه. هافبك‌هاي كوبنده مقابل هافبك‌هاي كوبنده. خلاقيت عليه خلاقيت. سرعت عليه سرعت. فوتبال عليه فوتبال!
بازي تيم‌هاي منچسترسيتي و ليورپول در پرفشارترين حالت ممكن برگزار شد. ليورپول با يك تساوي هم راضي از جهنم حريف خارج مي‌شد و گوارديولا مي‌دانست براي اثبات حقانيتش بايد بالاخره مرد آلماني را شكست دهد. شكست دهد تا هم خودش آقاي پپ باقي بماند و هم تيمش در جمع مدعيان. آن‌طور كه از صحبت باقي مربيان ليگ برتر بر مي‌آمد، آنها هم دوست داشتند گوارديولا ببرد. براي اينكه فاتحه ليگ، در هفته‌هاي مياني خوانده نشود. همين فشار زيادي باعث شد، ديداري كه گمان مي‌رفت سرشار از موقعيت‌هاي گل روي دروازه دو دروازه‌بان برزيلي بازي باشد، تبديل به يك شطرنج طاقت‌فرسا شود. گوارديولا كه سابقه 4 گل خوردن و 3 گل خوردن در همين سال 2017 از كلوپ را داشت، اين‌بار با تمهيدات ديگري تيمش را راهي ميدان كرد. تمركز بيشتر روي خط مياني و كاهش سرعت تيم براي كاهش ريسك، از جمله اقدامات سرمربي اسپانيايي من‌سيتي بود. اقداماتي كه باعث شد اولا سيتي طبق روال هميشه نتواند خلق موقعيت كند و كمتر از 10 شوت روانه دروازه آليسون كند و در مالكيت توپ هم كمتر از حريفش توپ را در اختيار داشته باشد. 49 در مقابل 51 به نفع قرمزها. در حقيقت بايد گفت شكست رفت و برگشت مقابل ليورپول در ليگ قهرمانان فصل قبل و خوردن 5 گل در دو ديدار، پپ را بر آن داشت كه بر خلاف ادعايش، كه گفته بود سيستم بازي‌اش را مقابل هيچ تيمي تغيير نمي‌دهد، تيم را با آرايشي نسبتا متفاوت‌تر راهي زمين كند و از آن مهم‌تر استراتژي‌اش را نيز تغيير دهد. به اين معنا كه ديگر از حفظ توپ زياد توسط بازيكنان سيتي مخصوصا در يك سوم دفاعي خودي خبري نبود تا ليورپول نتواند با فشار زياد و باز پس‌گيري توپ همان بلايي را سر آبي‌پوشان بياورد كه فصل پيش در بازي برگشت ليگ آورده بود. آن مسابقه‌اي كه ليورپول در خانه حريف، در فاصله دقايق 59 تا 68 سه بار موفق به گلزني شد. همان دقايقي كه سيتي اصرار داشت حفظ توپ و بازي‌سازي كند.
در طرف مقابل ليورپول مي‌دانست كه حريف مار زخم خورده است. پس بايد با احتياط به آن نزديك شد. احتياطي كه موجب شد تيم ليورپول كمتر از قدرت مثلث هجومي‌اش استفاده كند. هرچند در دقايق ابتدايي يك حركت دو نفره عالي بين صلاح و مانه مي‌رفت خيلي زود حريف را در خانه زمين‌گير كند كه تيرك و تكنولوژي مانع شدند. غير از اين صحنه و بر خلاف بسياري از ديدارهاي ليورپول، لااقل در نيمه اول اين تيم نتوانست موقعيت جدي روي دروازه حريف ايجاد كند. بازي بيشتر درگير حل و فصل دوئل‌هاي ميانه ميدان شده بود و همه داشتند دنبال سر نخ كلاف مي‌گشتند كه دژان لوورن از راه رسيد.
بدون شك مدافع كروات تيم مهمان را بايد عامل تمييز دو تيم در بازي پنج‌شنبه شب در نظر گرفت. مي‌توان گفت لوورن پاشنه آشيل تيمش بود. روي گل اول يارگيري و جاي‌گيري اشتباه او در قبال آگوئرو باعث شد اين مهاجم فرصت‌طلب براي بار هفتم در هفتمين ديدار مقابل ليورپول در اتحاد زهرش را بريزد. روي گل دوم هم جاي‌گيري اشتباه او روي خط آفسايد، تلاش يك تيم را نابود كرد و باعث شد تيمش گل دوم را بخورد. گلي كه ضربه‌اش مي‌توانست خيلي شبيه ضربه مانه باشد، اما ضربه مانه بعد از برخورد به داخل تيرك آمد بيرون و ضربه سانه كه به طرز عجيبي جذاب بود، بعد از برخورد با پاشنه تيرك رفت در آن طرف دروازه آرام گرفت. لوورن حتي به اين دو سوتي هم اكتفا نكرد و در آخر بازي روي يك صحنه دو بار تلاش كرد تيمش گل بخورد اما مهاجمان سيتي نتوانستند از فرصت استفاده كنند! بازيكني كه مشخصا روي اعصاب تمام بازيكنان خط دفاعي تيم، مخصوصا رهبر خط دفاع يعني ويرجيل فن‌دايك رفته بود.
گوارديولا كلوپ را برد. با اختلاف 11 ميلي‌متر. براي ششمين بار. در مقابل هشتمين باري كه به او باخته. تك گل بابي فرمينو هم كمكي به بندرنشينان نكرد تا بدون شكست بمانند. انتقام گرفته شد اما شايد بي‌راه نباشد اگر بگوييم اين يكي از سخت‌ترين ديدارهايي بود كه گوارديولا برد. اين بازي آن‌قدر براي مرد اسپانيايي مهم بود كه فشار استرس را مي‌شد در چشمان هميشه آرام او ديد. مردي كه هيچ‌گاه به داور اعتراض جدي نمي‌كرد در بازي مقابل ليورپول چند بار نزديك بود داور چهارم را از شدت عصبانيت بزند! بازيكنان او هم دست كمي از مربي‌شان نداشتند. براي اينكه بفهميم آنها در طول بازي چه كشيدند، كافي است به خوشحالي عجيب برناردو سيلوا در دقيقه 87 بازي از اينكه توپ بازيكنان ليورپول در هنگام حمله راهي اوت شد، دوباره نگاه كنيم!