رونالدو محصول نهايي نيست
پيمان طالبي
يك جريان رسانه‌اي در اين مملكت است كه در جريان هر رويداد ورزشي، چه جهاني و چه آسيايي، وضعيت ايران و عربستان را با هم مقايسه مي‌كند و نيم‌نگاهي به خريد كريستيانو رونالدو توسط عرب‌ها دارد. اين‌طور كه كافي است عربستان در يكي از ورزش‌ها يك بازي را ببازد يا در رتبه‌بندي نهايي رقابت‌ها پايين‌تر از ايران قرار بگيرد تا رفقا بوق‌هايشان را بگيرند دست‌شان و فرياد بزنند: «همه چيز خريدن رونالدو نيست!» كه چه؟ كه ما كه رونالدو را نخريديم و توانايي يا عقلِ خريدن يك‌دهم رونالدو را هم نداريم، از عرب‌هاي خوابيده روي چاه‌هاي نفت كارمان درست‌تر است. باشد. يك هيچ به نفع شما.
آخرين پر از دم خروسي كه گفتم با پايان بازي‌هاي آسيايي ناگويا زد بيرون. آنجا كه چين با ۱۶۹ طلا قهرمان شد و كاروان ايران با كسب ۵۲ مدال و نشستن بر جايگاه ششم، به كار خود در بيستمين دوره بازي‌هاي آسيايي پايان داد. حالا عربستان كجاست؟ به قول رفقا «در صفحه دوم جدول» يعني در رتبه هجدهم. البته كه دست همه جان‌بركفاني كه در اين رقابت‌ها زحمت كشيدند تا ايران اين تعداد مدال بياورد را بايد به گرمي فشرد و ازشان تقدير كرد. اما پاي رونالدوي از همه جا بي‌خبر را چرا بايد كشيد وسط اين بلبشو؟
باشد، شما در ناگويا، دوازده پله از عربستان سعودي جلو افتاديد. همان عربستاني كه با پول شيوخ عرب، پاي رونالدو و رونالدوها را به خاك خودش مي‌كشاند و به قول شما نمي‌داند كه پول خرج كردنِ صرف، نمي‌تواند موفقيت را تضمين كند. اما چطور است يك‌بار با هم مرور كنيم «خريد سودآور» چيست و چه ويژگي‌هايي دارد.
خريد سودآور يعني باشگاه النصر عربستان، قبل از ورود رونالدو به خاك اين كشور، حدود ۸۵۰ هزار دنبال‌كننده در اينستاگرام داشت. بعد از انتقال او، تعداد فالوورهاي باشگاه در مدت كوتاهي به حدود ۱۲ ميليون رسيد؛ يعني تقريبا ۱۴ برابر. بعدتر اين عدد توانست به نزديك ۲۰ ميليون هم برسد. خريد سودآور يعني ليگ فوتبال عربستان كه تا پيش از اين براي بخش بزرگي از مخاطبان اروپا و امريكاي جنوبي تقريبا ناشناخته بود، دو سال پس از ورود رونالدو، به جايي برسد كه بازي‌هايش در ۱۶۰ كشور جهان پخش شود. مجموع دنبال‌كنندگان شبكه‌هاي اجتماعي ليگ ۲۰۵ درصد افزايش پيدا كرده؛ ۱۸ باشگاه ليگ هم در مجموع ۴۵ ميليون فالوور جديد به دست آوردند.
بر اساس پژوهشي كه درContemporary Economic Policy منتشر شده، بازي‌هاي خانگي النصر با حضور رونالدو به‌طور متوسط ۲۰ درصد بيشتر تماشاگر داشته‌اند. بازي‌هاي خارج از خانه‌اي كه رونالدو در آنها حضور داشته، حدود ۱۵ درصد افزايش تقاضاي تماشاگر داشتند.
اينها به كنار، بعد از ورود رونالدو، ارزش تجاري پيراهن و پلتفرم رسانه‌اي النصر هم بيشتر شد. براي مثال، النصر در سال ۲۰۲۳قراردادهاي اسپانسري جديدي با King Abdullah Financial District (KAFD) وAroya Cruises امضا كرده است.
عربستان در ابتدا رونالدو را براي فوتبال آورد، اما بعدا از شخصيت و مخاطبان جهاني او براي تبليغ خودِ كشور استفاده كرد. در سال ۲۰۲۵، سازمان گردشگري عربستان كمپين جهانيUnreal Calendar را با حضور رونالدو راه‌اندازي كرد. شعار كمپين اين بود: «من براي فوتبال به اينجا آمدم، اما به خاطر چيزهاي بيشتري در اينجا ماندم.»
فوتبالي هم اگر به ماجرا نگاه كنيم، رونالدو به تنهايي براي عربستان محصول نهايي نبوده. بعد از او بازيكناني مثل كريم بنزما، انگولو كانته، ساديو مانه، فيرمينو و تعداد زيادي بازيكن و مربي سرشناس وارد فوتبال عربستان شدند.
رونالدو بخشي از يك پروژه است؛ اين را خيلي زود مي‌شد با بررسي اخباري كه از عربستان به دنيا درز مي‌كند، مشاهده كرد. عربستان همزمان با ورود رونالدو، برنامه عظيم Vision 2030، سرمايه‌گذاري سنگين در گردشگري، سرگرمي و ورزش و پروژه‌هاي بزرگي مثلRed Sea و AlUla داشته است. حتي پيش از رونالدو هم گردشگري عربستان در حال رشد بوده است. حالا جدولي كه در آن 12 پله بين ايران و عربستان فاصله است را بگذاريم جلويمان و كنارش همه اين ايده‌ها و برنامه‌ها را هم لحاظ كنيم. كسي منكر زحمات اميرحسين زارع و ابوالفضل آقايي‌نسب نيست، اما زحمات اين بچه‌ها هيچ نسبتي با ژست شكستن شاخ غول توسط برخی ها را ندارد. ورزش ايران، چنين افتخاراتي آفريده، فكرش را بكنيد اگر اين ورزشكارانِ زحمتكش شرایط دیگری داشتند چه مي‌شد!