دوستي ترامپ و باراك
سيد عماد حسيني
رابطه باراك با ترامپ به سال ۱۹۸۸ و مذاكرات مربوط به فروش هتل پلازا در نيويورك بازميگردد. در آن زمان، باراك نماينده مالك هتل بود و ترامپ قصد داشت اين مجموعه نمادين را براي ارتقاي جايگاه خود در منهتن خريداري كند.
ترامپ در ابتدا پيشنهاد خريد هتل را به مبلغ ۴۰۰ ميليون دلار مطرح كرد؛ در حالي كه باراك پيشبيني ميكرد اين ملك در جريان مزايده به قيمت۵۰۰ ميليون دلار فروخته شود. ترامپ سپس پيشنهاد خود را به ۴۰۷.۵ ميليون دلار افزايش داد و خواهان نهايي شدن سريع معامله و رسيدگي به مشكلات اين مجموعه شد.
ترامپ مذاكرات مستقيم با باراك را به طي كردن روندهاي حقوقي و تشريفات معمول ترجيح ميداد. باراك نيز با وجود اعتقاد به اينكه امكان فروش هتل با قيمت بالاتري وجود دارد، پيشنهاد او را پذيرفت.
ترامپ بعدها حدود ۱۲۰ ميليون دلار براي بازسازي هتل هزينه كرد، اما شركت او چهار سال بعد ورشكسته شد و مالكيت هتل به طلبكاران بازگشت. طلبكاران نيز اين مجموعه را به قيمت ۳۲۵ ميليون دلار به يك شاهزاده سعودي فروختند.
با وجود اينكه باراك از نظر مالي نتيجه بهتري از اين معامله به دست آورده بود، دوستي او با ترامپ ادامه يافت. او حتي در اظهارات عمومي، مهارتهاي مذاكره ترامپ را ستايش كرد و مدعي شد كه ترامپ در اين معامله از او پيشي گرفته است؛ ادعايي كه با نتايج مالي ارائه شده از سوي نويسنده در تضاد قرار دارد.
اين كتاب به نقل از مايكل ولف، روزنامهنگاري كه در اين زمينه به جفري اپستين استناد كرده، مينويسد كه باراك، ترامپ و اپستين در دهه ۱۹۹۰ به يك حلقه اجتماعي مشترك تعلق داشتند كه فعاليتهاي تجاري و مهمانيهاي آن در نيويورك و پالمبيچ متمركز بود.
بر اساس روايت اپستين كه ولف نيز آن را نقل كرده است، اين سه نفر در يك محفل اجتماعي غيررسمي حضور داشتند كه در چارچوب فعاليتهاي آن، تلاش ميشد شاهزاده اندرو، عضو خاندان سلطنتي بريتانيا، با زنان آشنا شود. اين فعاليتها بخشي از تلاش براي گسترش نفوذ در محافل اجتماعي و تجاري به شمار ميرفت.
نويسنده خاطرنشان ميكند كه باراك حتي پس از زنداني شدن اپستين در سال ۲۰۰۸ به اتهام قاچاق جنسي كودكان، ارتباط خود را با او حفظ كرد و پس از آزادياش نيز در ايميلي براي او آرزوي موفقيت كرد و ابراز اميدواري كرد كه زندگي باثباتي داشته باشد.
باراك از طريق گروه سرمايهگذاري خود، بخشي از بدهي شركتهاي كوشنر را كه به ساختمان شماره ۶۶۶ خيابان پنجم نيويورك مربوط ميشد، در اختيار داشت.
ترامپ از او خواست با جرد كوشنر ديدار كند تا درباره تجديد ساختار تعهدات مالي اين شركتها مذاكره شود.
باراك موافقت كرد شرايط بدهي ۷۰ ميليون دلاري شركت كلوني كپيتال را اصلاح كند و به جرد كوشنر كمك كند تا از تشديد بحران مالي و احتمال ورشكستگي جلوگيري كند.
پس از دستيابي به اين توافق، باراك تواناييهاي جرد را نزد ترامپ ستود و به اين ترتيب، جايگاه خود را در نزديكي خانوادهاي كه بعدها به يكي از كانونهاي اصلي قدرت در كاخ سفيد تبديل شد، بيش از پيش تثبيت كرد.
همزمان با نزديك شدن ترامپ به كسب نامزدي حزب جمهوريخواه، پل مانافورت، كه سالها براي رهبران خارجي و ثروتمندان روسی كار كرده بود، براي پيوستن به كارزار انتخاباتي ترامپ با باراك تماس گرفت. باراك يادداشتي از مانافورت را به ترامپ تحويل داد كه در آن، تجربه سياسي او مورد تمجيد قرار گرفته و بر شايستگياش براي مديريت جنبههاي سازماني كارزار انتخاباتي تأكيد شده بود.
ترامپ با استخدام مانافورت موافقت كرد. باراك همچنين پيشنهاد داد به صورت رايگان در سازماندهي و مديريت كنوانسيون ملي حزب جمهوريخواه مشاركت كند؛ اقدامي كه هم با هدف حمايت از دوستش و هم براي بهبود عملكرد كارزار انتخاباتي ترامپ انجام ميشد.
باراك تلاش كرد نگراني رهبران عرب از اظهارات ترامپ درباره مسلمانان و مهاجران را برطرف كند.
او خود را فردي معرفي ميكرد كه توانايي تأثيرگذاري بر ترامپ و متقاعد كردن او به تفكيك اسلام از افراطگرايي مسلحانه را دارد.
با اين حال، به نوشته نويسنده، باراك نتوانست نقش ديپلماتيك غيررسمي خود در توضيح مواضع ترامپ به متحدان عرب را از تلاشهايش براي جذب سرمايهگذاريهاي جديد جدا كند؛ زيرا دسترسي به نامزد رياستجمهوري امريكا، ابزاري براي تقويت روابط تجاري و اقتصادي او نيز به شمار ميرفت.