گزارش ميداني «اعتماد» درباره نقش سينما در كاهش استرس روزهاي جنگي
فيلم خوب مي‌خواهيم
تينا جلالي
روزهاي سخت و پر التهاب را پشت سر مي‌گذاريم، از طرفي صداهاي مهيب انفجار هر روز در ذهن‌ها تداعي مي‌شود، با يك صداي بلند و يك تكان محكم ممكن است از جا بپريم . از سوي ديگر استرسي طاقت‌فرسا هر لحظه به جانمان مي‌افتد و منتظر شروع دوباره جنگ هستيم. اما آنچه حقيقت دارد و كارشناسان مي‌گويند بايد زندگي كرد و به مسير ادامه داد، نمي‌توان بست در خانه نشست و منتظر اتفاقات ترسناك بود، اصلا خدا را چه ديديد شايد در روزهاي آينده روزهاي خوبي در انتظار همه ما باشد.
به اين نكته بايد توجه كرد حذف كالاهاي فرهنگي و تفريحي از زندگي پيامدهاي رواني عميقي دارد، انسان براي ادامه زندگي به محرك‌هاي زيبايي‌شناختي، موسيقي، روايت و حركت نياز دارد. وقتي محيط زندگي فرد خلاصه مي‌شود در كار براي تامين معاش و استراحت براي شروع دوباره كار، خلاقيت از بين مي‌رود و جامعه به سمت افسردگي جمعي حركت مي‌كند.
حالا براي اينكه كمي از اين نگراني كم كنيم و تا حدودي روحيه‌مان بهتر شود چه بايد كرد؟ براي اينكه لحظاتي بتوانيم فكر و خيال را از آشفتگي رها كنيم چه راهكاري بايد انديشيد؟ آيا سالن سينما و فيلم خوب مفرح شاد مي‌تواند در تغيير روحيه موثر واقع شود؟ ما به ميان مردم رفتيم و از آنها پرسيديم براي رهايي از نگراني، سالن سينما را انتخاب مي‌كنند و اصلا انتظارشان از سينما در اين روزهاي بحراني چيست؟
در اين گزارش تلاش شده با افرادي كه به نظر مي‌رسد از اقشار سينما‌رو هستند گفت‌وگو شود.ضمن اينكه‌نظر علي‌سرتيپي و حبيب‌اسماعيلي دو سينمادار را هم دراين مورد جويا شديم. با الهه در اتوبوس سر صحبت را باز مي‌كنم دانشجوي رشته شيمي است و 25 سال دارد. او مي‌گويد: نزديك دو ماه است كه فقط اخبار را دنبال مي‌كنم و واقعا نياز دارم كمي حالم خوب شود . از او پرسيدم با دكتر روانشناس صحبت كردي، مي‌گويد: نه ولي تلاش مي‌كنم حالم را خودم خوب نگاه دارم، ورزش مي‌كنم و پياده‌روي مي‌روم. از او مي‌پرسم اهل فيلم و سينما هستي؟ با تعجب مي‌گويد: مگر سينما باز است؟ مي‌گويم بله، در گوشي موبايل با هم فيلم‌هاي روي پرده را چك مي‌كنيم، خوشحال مي‌شود و مي‌گويد هر از چند گاهي به سينما مي‌روم، ممنون كه اطلاع دادي، يكي از فيلم‌ها را انتخاب مي‌كند و مي‌گويد به زودي حتما به سينما مي‌روم . سوالم را از آرزو مي‌پرسم، دختري جوان كه به نظرم20ساله است، موهايش را از جلوي صورتش به كناري مي‌زند و مي‌گويد: خانوم من اصلا اهل سينما نيستم، اصلا فيلم نمي‌بينيم فقط كتاب مي‌خوانم.
نازي خانم جواني است كه پسر كوچكي دارد و مي‌گويد: فيلم كمدي خوب باشد حتما مي‌روم چرا كه نه... دلم مي‌خواهد كمي روحيه بگيرم و بخندم. از محسن كه مي‌گويد 30 سال دارد مي‌پرسم سينما مي‌روي؟ مي‌گويد: تمركز سينما و فيلم ديدن ندارم، ذهنم آشفته است، و نمي‌دانم وضعيت چه مي‌شود، خدا ازشان نگذرد كه با كشورمان اين كار راكردند. از او مي‌پرسم منظورت چه كساني هستند؟ مي‌گويد: هر كسي كه باعث و باني جنگ در كشورم شد. فرقي نمي‌كند .
از امير مرد ميانسالي كه كارمند بانك است سوالم را مي‌پرسم مي‌گويد: پسرم در خانه براي كنكور درس مي‌خواند و اتفاقا نياز دارد كمي روحيه‌اش بهتر شود، مي‌گويم: احساس ترس نداريد كه به سينما برويد از لحاظ اينكه ممكن است ناگهان دوباره جنگ آغاز شود؟ در جوابم مي‌گويد: نه اگر همينطور بخواهيم بترسيم و جايي نرويم بيشتر مريض مي‌شويم، بايد بيرون برويم تا ترس و اضطرابمان بريزد. از من مي‌پرسد فيلم جديد خوب اين روزها اكران است؟ مي‌گويم: چند كمدي اكران شده، در گوشي موبايل سينماها را چك مي‌كند و مي‌گويد پسرم را حتما مي‌برم. الان زمان تماشاي فيلم كمدي خوب است.
آتنا 18ساله مي‌گويد: دلم براي تماشاي فيلم خوب روي پرده تنگ شده است. نزديك به سه ماه است به سينما نرفتم . خانوم فيلم جديد در سينما چه اكران است؟ اصلا مگر سينما باز است؟ وقتي برايش توضيح مي‌دهم مي‌گويد: پژمان جمشيدي خوب است، خيلي كارهايش را دوست دارم. سيما 40ساله مي‌گويد: واقعيتش همچنان ترس دارم، هر جا مي‌روم سريع به خانه بر مي‌‌گردم، بيشتر كتاب مي‌خوانم، و از طريق پلتفرم‌ها فيلم يا سريال مي‌بينم. فعلا سينما نمي‌روم. عليرضا كه به نظر مي‌رسد 30 سال دارد مي‌گويد: تازه ازدواج كرديم، متاسفانه نمي‌توانيم سفر خارج از كشور برويم و چند روزي به شهر يزد رفتيم، تفريح آنچناني نداريم. فيلم خوب در سينما اكران شود حتما مي‌رويم . چرا كه نه... واقعيتش فيلم كمدي خوب باشد كه حتما مي‌رويم. از آقاي دامون كه كارمند اداره دولتي است سوالم را مي‌پرسم؛ مي‌گويد: خانوم بهتر نيست از مشكلات اقتصادي و معيشتي مردم گزارش تهيه كنيد، درباره مشكلات اقتصادي حاضرم ساعت‌ها حرف بزنم. در ادامه مي‌گويد: حوصله سينما رفتن ندارم، اصلا دل و دماغش راندارم، ولي فيلم و سريال با خانواده در خانه زياد مي‌بينيم. اعظم‌خانم را در ميدان تره‌بار مي‌بينم. مي‌گويد: حسابدار شركت خصوصي است، ولي كارشناسي روانشناسي خوانده است، در پاسخ به سوالم توضيح مي‌دهد: چرا سينما نروم، حتما مي‌روم، فيلم كمدي اين روزها براي روحيه خوب است. پنج‌شنبه يا جمعه مي‌روم. او در ادامه توضيح مي‌دهد: به نظرم مسوولان وظيفه دارند به اوضاع و احوال روحي مردم توجه داشته باشند. مطمئن باشند فيلم خوب مخاطبان را به سينما جذب مي‌كند. از او مي‌پرسم: منظورش از فيلم خوب چيست؟ توضيح مي‌دهد: مثلا فيلم‌هاي آقاي فرهادي خوب است. يا فيلم‌هاي كمدي كه كيفيت حداقلي داشته باشد. حتي فيلم تاريخي مست عشق هم خوب بود. از او مي‌پرسم: توصيه شما براي بهبود روحيه مردم در بحران چيست؟ لبخندي مي‌زند و مي‌گويد: ورزش، آب خوردن و لبخند را هيچ‌وقت فراموش نكنيد. بعد انگار به خاطر دل من مي‌گويد: سينما هم برويد... هر دو مي‌خنديم و از هم جدا مي‌شويم. مهديار مي‌گويد: خوراكم فيلم و سريال است، من و همسرم روزي يك فيلم يا سريال مي‌بينيم. از خارجي و ايراني. اگر فيلم خوب در سينما اكران شود هم مي‌رويم ولي بايد فيلم خوب باشد. اين روزها فيلم خوب در سينما كم است . از او مي‌پرسم فيلم خوب مثل چه فيلمي؟ در جوابم مي‌گويد: مثل فيلم پير پسر.. فيلمي كه ارزش سينما رفتن داشته باشد. آرش 17ساله دانش‌آموز است مي‌گويد: براي اينكه استرس را از خودم دور كنم باشگاه مي‌روم، ولي واقعا از صداي انفجار و بمب مي‌ترسم، همه‌اش فكر مي‌كنم جنگ مي‌شود، با اين حال تلاش مي‌كنم حالم خوب باشد.اودرباره سينما رفتن مي‌گويد: فيلم كمدي مفرح اكران شده، اگر چند روز آينده جنگ نشود مي‌روم.