جمعیتی که برای استقبال از رییسجمهور رفته بودند به سخنان او در سازمان ملل واکنش نشان دادند
فریاد رضایت
رييسجمهور: به نيويورك رفتيم تا صداي مظلوميت عزت و اقتدار ملتي باشيم كه ماهها پاي خاك
و آرمانهاي خود ايستادهاند
گروه سياسي
اينجا فرودگاه مهرآباد است. شامگاه شنبه، محوطه و سالنهاي ورودي فرودگاه مهرآباد ميزبان صحنههايي متفاوت از جنس كنشگري مدني و وفاق ملي است. جايي كه صدها نفر از شهروندان ايراني فارغ از خطكشيهاي رايج سياسي، بدون سازماندهي دولتي، فراخوانهاي فراگير رسانهاي و كاروانهاي اتوبوسي، تنها با انگيزه حمايت از دولت و احساس مسووليت ملي گرد هم آمدند تا از مسعود پزشكيان و تيم همراه او پس از بازگشت از مجمع عمومي سازمان ملل استقبال كنند. اين گردهمايي شبانه، اما بازتابدهنده پيامي روشن براي سياست داخلي و خارجي كشورمان است، جامعهاي متكثر، از جوانان نسل z تا بازاريان سالخورده و خانوادههاي شهدا، گرد هم آمده بودند تا از رويكردي قدرداني كنند كه در نيويورك همزمان دو بال «اقتدار ملي» و «عقلانيت ديپلماتيك براي تنشزدايي و صلح» را به نمايش گذاشت.
سكانس اول: تولد اراده جمعي براي وفاق
ساعت از ۱۰ شب گذشته كه ترافيك منتهي به ميدان آزادي و وروديهاي فرودگاه مهرآباد، نشانههاي اوليهاي از يك تحرك مدني را آشكار كرد. برخلاف برخي تجمعات كه معمولا توسط گروهي چند ده نفري ساماندهي ميشود تا دولت و دلسوزان كشور را تخريب و توهين كنند، اينبار خيابانهاي مهرآباد ميزبان خودروهاي شخصي، موتورسيكلتها و جواناني است كه با مترو و تاكسي خود را به فرودگاه رساندهاند. حضور چهرههايي با پوششها و خاستگاههاي اجتماعي متفاوت و حتي در برخي موارد متضاد، از ظاهر مذهبي و سنتي تا تيپهاي مدرن شهري، گوياي آن است كه گفتمان دولت در سازمان ملل توانسته است مرزهاي قطبي شده جامعه را درنوردد و يك انسجام فراگير حول محور منافع ملي ايجاد كند. حاضران حامل تصاوير رهبر شهيد، رهبر فعلي، همچنين تصاويري از شهداي مقاومت و مسعود پزشكيان بودند و پلاكاردهاي دستنويس با پيامهايي چون «رييسجمهور، خدا قوت» و «ايران براي صلح و عزت ايستاده است»، «پيش به سوي انسجام و اتحاد» و... را در دست داشتند. اتمسفر حاكم بر محوطه، شبيه به تريبوني آزاد بود كه در آن مردم پيش از فرود هواپيماي رييس جمهور و هيات همراه، در گعدههاي چند نفره به تحليل سخنرانيها و دستاوردهاي اين سفر بينالمللي ميپرداختند. خبرنگار «اعتماد» براي ثبت روايت بيواسطه و بيپيرايه اين شب، با حاضران در ميدان باب گفتوگو را باز كرد تا تصويري از نظرات مردم ارايه كند.
سكانس دوم: تصوير شهدا در برابر راديكاليسم
نخستين چهرهاي كه با انرژي و اشتياق در محوطه ايستاده و با ديگران بحث ميكند، عباس مهرآوران، جواني ۲۱ ساله و دانشجوي رشته مهندسي دانشگاه قزوين است. او در پاسخ به اين پرسش «اعتماد» كه چرا در اين ساعت شب به فرودگاه آمده، ميگويد: «من فعال سياسي نيستم، نه كارت عضويت در حزبي دارم و نه دلم با چپ و راست و اصلاحطلب و اصولگراست. من به خاطر ايران اينجا هستم. آنچه آقاي پزشكيان در نيويورك انجام داد، يك افتخار ملي بود. اينكه رييسجمهور در صحن سازمان ملل يك دستش تصوير رهبر شهيد، شهداي كشور و كودكان بيگناه لامرد و ميناب باشد و دست ديگرش حامل پيام صلح و گفتوگو، دقيقا همان چيزي است كه دنيا بايد از ايران بشنود. او مقتدرانه پاي خونهاي ريخته شده ايستاد و اجازه نداد روايت ظالمانه دشمنان تثبيت شود.» در حين گفتوگو با اين جوان، بانويي ميانسال به نام مرجان.م كه خود را فرهنگي معرفي ميكند و تابلويي با شعار «آقاي رييسجمهور، خدا قوت» به همراه دارد، به گفتوگو ميپيوندد. او با تاكيد بر لزوم انسجام داخلي ميگويد: «تمام دنيا ديد كه ايران چگونه با منطق و استحكام وارد ميدان شد. اين تجمع نشان ميدهد مردم با هر سليقه و سبك زندگي، پشت سر نماينده منتخب خود ايستادهاند. پيام ما به آن دسته از جريانهاي تندرو و افراطي داخل است كه اين روزها به جاي حمايت از دستگاه ديپلماسي، مشغول حاشيهسازي براي رييسجمهور و وزير خارجه هستند. مردم در انتخابات نشان دادند كه رويكرد تنش زدايي همراه با اقتدار را ميخواهند. دست از تخريب برداريد و اجازه دهيد دولت مسير احقاق حقوق ملت را پيش ببرد.»
سكانس سوم: تلاقي ميدان و ديپلماسي
با گذشت زمان، سالن پروازهاي ورودي شلوغ و شلوغتر ميشود. در گوشهاي از محوطه، گعدهاي چند نفره از جوانان در حال ارزيابي بازتابهاي رسانهاي سفر رييسجمهور هستند. در ميان آنان جواني حضور دارد كه خود را فرزند شهيد معرفي ميكند. او با نگاهي تحليلي به رخدادهاي نيويورك ميگويد: «ما بيش از هر كسي معناي جنگ، هزينه ايستادگي و ارزش صلح پايدار را درك ميكنيم. وقتي ديدم رييسجمهور در قلب امريكا از عزت رزمندگان، بسيجيان و ارتشيان دفاع كرد و ماهيت تروريستي دشمنان را به رخ كشيد، احساس غرور كردم، اما نقطه درخشانتر ماجرا اين بود كه آقاي پزشكيان در اوج اقتدار، پنجرههاي ديپلماسي و مذاكره براي پايان دادن به درگيريها و جلوگيري از شعلهور شدن آتش جنگ در منطقه را نبست.» او ادامه ميدهد: «جمهوري اسلامي نشان داد كه ميدان و ديپلماسي مكمل يكديگرند. دفاع از كشور ضرورت دارد، اما سياستمدار عاقل كسي است كه براي امنيت و رفاه مردمش، از ابزار منطق و گفتوگو هم حداكثر استفاده را ببرد. استقبال امشب ما به خاطر اين بود كه رييسجمهور نشان داد مرد ميدان شجاعت در كلام و همزمان مرد ميدان عقلانيت در تصميمگيري است.»
سكانس چهارم: مردمي كه
هم عزت ميخواهند و هم مهار گراني
همه گفتوگوهاي فرودگاه مهرآباد معطوف به سياست خارجي نيست، چراكه پيوند عميقي ميان پروندههاي بينالمللي و سفرههاي مردم وجود دارد. خداداد كهريزي، كاسب ۶۶ ساله ساكن محله نظامآباد و فروشنده قطعات يدكي خودرو، با دستاني كه هنوز ردپاي روغن ماشين در آن پيداست، روي ديگر دغدغههاي حاضران را نمايان ميكند. او به «اعتماد» ميگويد: «من با پاي خودم و با موتور آمدم تا به رييسجمهور بگويم ما پاي عهدمان با كشور و نظام هستيم، اما شما هم بايد پاي عهدتان براي نجات معيشت مردم بمانيد. مردم ما نجيب و صبورند، ولي گراني و تورم كمرشكن شده است. من لوازم يدكي ميفروشم؛ صبح يك دست قطعه جلوبندي را ميفروشم و عصر براي جايگزين كردن همان قطعه بايد مبالغي بيشتر بپردازم. خجالت ميكشيم قيمت را به مشتري بگوييم.» كهريزي با صدايي محكمتر ميگويد: «ما در عرصه بينالمللي با تحريم و فشار مواجهيم، اما اولويت اول داخل كشور بايد مهار فقر، تورم و بيثباتي اقتصادي باشد. كساني كه ميگويند تحريم و انزواي بينالمللي بياثر است، از وضعيت بازار و سفره كارگران بيخبرند. مردم پشت ديپلماسي ايستادهاند تا گرههاي اقتصادي باز شود. همانطور كه در سازمان ملل از حق كشور دفاع شد، در پاستور هم بايد تمام توان براي نجات اقتصاد به كار گرفته شود.»
سكانس آخر: طنين صداي جمهور در مهرآباد
عقربههاي ساعت از ۲۳ گذشته كه با اعلام نشستن پرواز رييسجمهور بر باند فرودگاه، شور و هيجان خاصي محوطه را در بر گرفت. مسعود پزشكيان با چهرهاي مصمم و در ميان حلقه استقبال پرشور و شعارهاي مكرر حاضران، مستقيما وارد جمع شهروندان شد. او در سخناني كه بارها با تشويق حاضران همراه شد، هدف اصلي سفر را تشريح كرد و گفت: «ما به نيويورك رفتيم تا صداي مظلوميت، عزت و اقتدار ملتي باشيم كه ماهها پاي خاك و آرمانهاي خود ايستادهاند. اين سربلندي، متعلق به تكتك مردم ايران و نيروهاي مسلح مقتدر ما اعم از ارتش، سپاه، بسيج و نيروي انتظامي است كه ميادين را خالي نگذاشتند و پشتوانه ما در مجامع بينالمللي شدند.» رييسجمهور با اشاره به رسواسازي چهره جنايتكاران منطقه در مجمع عمومي افزود: «امروز جهانيان ديگر نميتوانند چشم خود را به روي كشتار زنان و كودكان بيدفاع ببندند و عاملان اين جنايات را تبرئه كنند. ما با شجاعت اعلام كرديم كه در برابر هرگونه تجاوز ميايستيم، اما همزمان براي صلح، عدالت و تعامل سازنده با جهان آمادهايم. تا پاي جان در خدمت اين مردم خواهيم بود و با تمام توان براي حل مشكلات داخلي و معيشت مردم ايستادگي ميكنيم.» پزشكيان سخنان خود را با قدرداني صميمانه از حضور مردم پايان داد: «شما مردم هميشه ما را شرمنده محبت خود كردهايد؛ تنها تعهد ما اين است كه تا آخرين نفس، خادمي صادق براي عزت، معيشت و امنيت شما باشيم.» با ترك فرودگاه توسط هيات همراه، جمعيت حاضر در مهرآباد تا پاسي از شب در محوطه ماندند و به شعارهاي حمايتي خود از رهبري، دولت و شخص رييسجمهور ادامه دادند. تجمعي كه بار ديگر به اثبات رساند جامعه ايران هرگاه عقلانيت، شجاعت و دغدغهمندي براي مردم را ببيند، با تمام وجود و به صورت خودانگيخته به صحنه خواهد آمد.