هفته وحدت سنگ بناي شهروندي
وحيد عذيري
هفته وحدت، «اختلافي مبارك» در راستاي تحكيم جامعه مسلمانان است. پيامبر(ص) خوبي‌ها، همواره از روش صلح‌آميز و لبخند استفاده مي‌كردند، چرا كه اخلاق نيكو، هميشه اطرفيان را به سمت ايشان دعوت مي‌نمود و حداقل سودِ اين طرز رفتار نيكو، اين بود كه از دشمن‌تراشي جلوگيري به عمل مي‌آورد. در جامعه امروزه كشورمان، بايد اين سيرت پيامبر(ص) در هفته وحدت، بيش از پيش در دستور كار نخبگان و مقامات عاليه كشوري و لشكري قرار گيرد. در دنياي فناوري و اطلاعات كه جنگ واقعي در آنجا صورت مي‌گيرد، بايد به اين سيره نبوي(ص)، اهميت داد چرا كه علاوه بر اينكه اين اخلاق نيكو در «فضاي واقعي اينترنتي»، بُرد زيادي خواهد يافت، موجب عدم دشمن‌تراشي و بهانه‌يابي اطرافيانِ قربانيان خواهد شد. در واقع اگر نارضايتي، گِله و شكايتي هم وجود دارد، بايد با سعه صدر و روي خوش، به معترضين برخورد كرد (البته حساب نفوذي‌ها و سر شاخه‌ها جداست)، چرا كه اكثر معرضين، با احساسات و عواطف پاك، وارد گود اعتراضات شدند و اگر با احساسات پاك و روي خوش هم برخورد شود، قطع به يقين از گسترش اغتشاشات كاسته خواهد شد و دشمن هم از فضاي غبارآلود، نمي‌تواند ياركشي نمايد. پيامبر(ص) همواره در تصميمات مهم، چه كشوري و چه لشكري، از همگان، به ويژه از جوانان و زنان، جوياي نظر مي‌شدند و خواستار مشاركت حداكثري آنان بودند. چرا كه تصميم‌گيري صواب را در خرد جمعي مي‌ديدند و همين امر هم موجب ارتباطات بيش از پيش حكومت با بدنه جامعه مي‌شد كه جامعه‌اي پويا را شاهد باشيم نه اينكه براي ادامه حيات نظام، به سوپاپ‌هاي اطمينان‌گونه، نيازي باشد. اما چيزي كه مبرهن است دو قشر معترض و معتقد به نظام، خواستار پيشرفت در امور اجتماعي و اقتصادي هستند و هيچ‌يك از طرفين خواهان نابودي و تجزيه كشور نيستند.
بلكه داراي افكار و عقيده متفاوتي هستند. اما اگر در فضاي به اصلاح مجازي (كه كاملا واقعي است) و همچنين در كف خيابان بتوانيم نظرات دو گروه را به دور از هيجانات آني و درگيري‌هاي لفظي، عقايد دو طرف را براي طرفين آشكار كنيم، بهتر مي‌توان به نتيجه پايدار برسيم. چراكه رشد تمامي انقلابات و حكومت‌ها، فقط و فقط با همدلي شهروندان، ميسر خواهد شد.