روزبه دلاور
هاجر صفرزاده، دونده پرتوان و قهرمان اهل اصفهان در بازيهاي پاراآسيايي ناگويا عملكردي خيرهكننده از خود به نمايش گذاشت. اين بانوي ورزشكار كه در سه ماده ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر به مصاف رقبا رفت توانست با كسب دو مدال نقره در مسافتهاي ۱۰۰ و ۲۰۰ متر توانمندي خود را اثبات كند. نقطه عطف درخشش او ماده ۴۰۰ متر بود كه با شكستن ركورد و ايستادن بر سكوي نخست و كسب مدال طلا همراه شد. اين دونده پرافتخار در گفتوگويي اختصاصي از مسير پرچالش كسب اين عناوين و تجربه حضور بر سكوي نخست مسابقات آسيايي برايمان ميگويد. در ادامه ماحصل اين گپ و گفت را ميخوانيد.
كي به ايران برگشتيد و مراسم استقبال از شما چطور بود؟
ما دوشنبه شب رسيديم و مستقيم به اصفهان رفتم. از فدراسيون به استقبالمان آمده بودند در كل خوب بود، بد نبود.
كسب مدال طلا در اين مسابقات چه حسي دارد؟
شخصا براي خودم چون بعد از كسب دو تا نقره اين طلا را گرفتم لذت بيشتري داشت. ضمن اينكه طلاي من با ركوردشكني همراه شد كه لذت آن طلا را چندين برابر كرد. من با آسيب شديد از ناحيه زانو وارد مسابقات شدم و دويدم. خدا را شكر كه به لطف خدا توانستم موفق باشم.
سطح اين دوره نسبت به دوره قبل چطور بود؟
در اين دوره رقبا خيلي قويتر شده بودند. هند و ازبكستان و چين و كره خيلي خوب كار ميكنند و نسبت به دوره قبل ورزشكاران قويتري آورده بودند و پيشرفت زيادي كردهاند. سطح مسابقات خيلي بالاتر رفته بود.
قبل از مسابقات چند دوره اردوي آمادهسازي داشتيد ؟
ما چهار تا اردوي متمركز در تهران داشتيم و بعد عازم بازيها شديم.
همراه نداشتن شما در دويدن مشكلي برايتان ايجاد نكرد؟
هميشه بعد از مسابقات اين سوال پيش ميآيد اما پوئني كه براي من داشت اين بود كه فدراسيون، مربيام دكتر موسوي را به اين مسابقات اعزام كرده بود كه اتفاق خوبي براي من بود. مربي در كنارم به من خيلي كمك كرد. 10 سال است كه عضو تيم ملي هستم و در كلاس من داشتن همراه اختياري است و ترجيح خودم اين است كه تنها بدوم. شايد بعدا تصميم بگيرم كه همراه داشته باشم اما فعلا ترجيحخودم اينطور است.
در مصاحبهاي كه گفته بوديد نميتوانيد همراه داشته باشيد؟
نه؛ اين طور است كه اختياري است و من اگر بخواهم همراه بگيرم بايد خانم باشد و همراهم بايد از خودم چند ثانيه بهتر باشد و رقباي من با دونده آقا ميدوند چون آقايان توانايي جسمي قويتر دارند و بهتر ميتوانند بدوند. طبق قوانين من با آقا كه نميتوانم بدوم هرچند تا حالا هم درخواستي نداشتم و براي مسابقات آينده اگر بخواهم مطمئنم تصميم درستي ميگيرند و كمك ميكنند. همين كه مربي كنارم بود خيلي خوب بود و اگر نبود چون بعد از نقره فشار روحي زيادي روي من بود و كارم سخت ميشد. كنار خط صداي مربي بود كه از اول استارت زدن كمك زيادي به من كرد.
هنوز كليپي در فضاي مجازي پخش ميشود كه در قهرماني جهان صدم ثانيه مدال طلا را از دست داديد. هنوز هم افسوس آن لحظه را ميخوريد؟
بله واقعا؛يكي از دلايلي كه چهارصد متر را با جان و دلم دويدم و صداي مربيام را در ثانيههاي آخر شنيدم و ترسيدم كه آن اتفاق تلخ تكرار شود اين بود كه با يك صدم اختلاف دوم شده بودم. استرس زيادي داشتم چون در مسابقات قبليام نقره گرفتم و همه از من انتظار طلا داشتند و فشار روحي زيادي به من وارد شده بود. من ركوردار ۴۰۰ متر در آسيا هستم و مربي خيلي با من صحبت كرد و استرسم را كنترل كردم.
چرا نتوانستيد به جاي آن دو مدال نقره، طلا بگيريد؟
واقعا نميدانم چرا نشد چون در ۲۰۰ متر اگر ركوردم در مقدماتي را كه صبح دويده بودم عصر هم ميدويدم طلا ميگرفتم و كسي كه طلا گرفته بود با ركورد من طلا گرفت. آسيب زانوي من در ۹۰ روز مانده به مسابقات و تمرينات انفجاري و قدرتي باعث شد نتوانم كار كنم كه خب صد متر و دويست متر هم سرعت و انفجاري است. دليل اينكه نتوانستم يكي همين آسيب زانويم بود و نتوانستم تمرين خوبي داشته باشم.
به لحاظ امكانات از شرايط رضايت داريد؟
متاسفانه ما مشكل زيرساخت داريم و پيست دووميداني خوب نه در اصفهان داريم و نه در تهران. در تهران فقط يك ورزشگاه آفتاب انقلاب است كه در اختيار فدراسيون دووميداني است. اگر وزارت كمك كند تا در اصفهان هم پيست خوبي بگذارند و پيست شيرودي كه در تهران قرار دارد را در اختيار پارادووميداني قرار بدهند خيلي خوب ميشود. دوندههاي ما امكانات كمي دارند حالا خدا را شكر در رشتههاي پرتابي امكانات فراهم است و همه چيز مناسب اما ما پيست تارتان نداريم. اميدوارم كه اتفاق خيلي خوبي بيفتد.
براي دو مدال نقره كه كسب كرديد پاداشهاي جداگانه ميگيريد؟
نه، فقط پاداش مدال طلايم را كامل ميدهند و شايد تا 10 درصد پاداش براي نقرههايم بدهند. اگر اشتباه نكنم جايزه پاي سكويي وزارت و همه با هم براي طلا 7 ميليارد يا 6 ميليارد تومان است.
از اين ميزان پاداش رضايت داريد؟
خب مخارج كه خيلي زياد است. الان با ۶- ۷ ميليارد نميشود كاري كرد اما بازهم خدا را شكر بهتر از هيچي است!
در مصاحبه قبلي كه داشتيم از مسوولان استان خود گلايه داشتيد. مشكلات برطرف شد؟
والله چي بگويم! حرفي نزنم بهتر است! قبلا يك مصاحبه با جاي ديگر كردم برايم داستاني شد حالا منتظرم ببينم بعد اين مسابقات مسوولان اصفهان چه كار ميكنند و شايد بعدا حرف زدم. الان حرفي نزنم بهتر است.
هدفتان براي آينده چيست؟
مسابقات جهاني در ازبكستان را در پيش داريم كه كسب سهميه براي مسابقات پاراالمپيك است و بعدش هم انشاءالله طلاي پاراالمپيك.
مدال خود را به چه كسي تقديم ميكنيد؟
مدالم را تقديم كردم به تمام دختران سرزمينمان كه لايق بهترينها هستند و اميدوارم كه با اين مدال دل همه را شاد كرده باشم.