رییسجمهور پیشنهاد داد
عملیاتی شدن بریکس
در مقابل تجاوز نميپرسند با جنگ موافقي يا صلح، بلكه ميپرسند با دفاع موافقي يا تسليم؟ و داستان دقيقا همين است كه ايران كه نميجنگد تا پرسش از جنگ يا صلح باشد. ايران در حال دفاع از خود است و دست برداشتن از دفاع در مقابل تجاوز، يعني انتخاب تسليم. براي همين هم اگر زيركي افراد اصلي و (نه افراد پشت ويترين) طراح رفراندم نبود و به جاي طرحكردن انتخاب بين جنگ و صلح، مساله واقعي بين ما و امريكا-اسراييل در اين تجاوز را مطرح ميكردند كه بين تسليم (كه دقيقا ترامپ هم از ابتدا تسليم بيقيد و شرط ما را خواسته) و دفاع از كيان كشور كدام را انتخاب ميكني؟ قطعا جوابها با انتخاب بين جنگ و صلح متفاوت خواهد شد و حتي شك ندارم آن سلبريتيهاي عرصه سياستورزي كشور نيز كه نامشان در اين موضوع بر سر زبانهاست، اگر ازشان بپرسي كه بين دفاع در مقابل تجاوز و تسليم به كدام راي ميدهي؟ قطعا ميگويند به دفاع راي ميدهم. موضوع هم پيچيده نيست و زمان زيادي هم نگذشته كه در جنگ ۱۳روزه، پس از آتشبس كه مناطق جنوبي كشور مورد تهاجم گسترده قرار گرفت و تلويزيونهاي فارسي زبان ضدايراني كه هميشه از اين ميگفتند زدن زيرساختها براي نجات مردم ايران است، ناگهان دايه بهتر از مادر شدند و از ضرورت حفظ زيرساختها با شعار درخواست صلح گفتند. يعني وقتي به كشور تجاوز ميشود، تو از دفاع در مقابل تجاوز نگو، از صلح بگو. اما خب مخاطب اين درخواست صلح كيست، متجاوز يا مدافع؟ درست مثل همين طرح رفراندم كه قرار است متجاوز به نتيجه اين رفراندم عمل كند يا مدافع در مقابل تجاوز؟ و البته مثل همان جنگ ۱۳روزه كه عدهاي دانسته و بسيار بيشتر، ندانسته، درخواست صلح را مطرح كردند، آنچه آن تجاوز را متوقف كرد، دفاع بود و نه صلح كه صلح با متجاوز، چه خوشمان بيايد يا نه، با تسليم شدن ميسر ميشود.
سوم) و اما نكته بسيار بسيار مهمتر اين است كه در برخي موضوعات مطلقا در هيچ جاي دنيا، حل مساله را به رفراندم نميسپارند. يعني حتي اگر سوال زيركانه «انتخاب بين جنگ و صلح» هم نبود و سوال درست «انتخاب بين دفاع يا تسليم» نيز مطرح ميشد، باز هم چنين سوالي را به رفراندم نميگذارند. مثالي ميزنم كه قطعا براي همه، موضوع روشن است. در زمستان ۹۸، جهان و از جمله ايران با پاندمي كرونا روبهرو شد. آيا در هيچ جاي جهان و از جمله ايران اين موضوع مطرح شد كه در ماجراي پاندمي كرونا (كه تجاوز ويروس به سلامتي و جان انسانها بود)، رفراندم برگزار كنيم كه براي درمان، واكسن بزنيم يا بگذاريم خودش ايمني عمومي ايجاد شود و به پايان برسد؟ همان موقع هم بودند كساني كه هم در ايران و هم در جهان معتقد به عدم تزريق واكسن بودند كه مشهورترينشان تنيسور معروف، نواك جوكوويچ صربستاني بود كه واكسن تزريق نكرد و كلي هم برايش مشكل پيش آمد و براي مسابقات اوپن، به استراليا راهش ندادند، اما مطلقا كسي نگفت براي كرونا و اينكه واكسن بزنيم يا نه، رفراندم برگزار كنيم. موضوع دقيقا همين است كه برخي مسائل اصلا قابل طرح در رفراندم نيستند كه از جمله آنها دفاع از كيان كشور است و همانطور كه مقابله كردن يا نكردن با كرونا (كه تجاوز به سلامتي انسان است) را به رفراندم نميگذارند، دفاع در مقابل تجاوز را هم به رفراندم نميگذارند. براي همين ميگويم كساني كه طرحكننده موضوع رفراندم بودهاند (چه مديران رده بالاي سابق كشور باشند و چه نزديكترين هممسلكان خودم) احتمالا با هدايت افرادي كه زيركانه و دانسته، طرح موضوع را با تغيير كلمات از دفاع به جنگ و از تسليم به صلح، به ايده رفراندم رساندهاند و شير را شير و باديه را باديه كردهاند، مطرحكننده رفراندم شدهاند. حواسمان باشد كه اينجا نه باديه، باديه است و نه شير، شير. دوست داشته باشيم يا نه، تمدن غرب در طول تاريخ، از ۷ تمدن باستاني مصر، آزتك، اينكا، هند، ايران و چين، چهار تا را از بين برده و حالا در تجاوز براي نابودي پنجمين تمدن به مشكل خورده. جنگ يعني تقابل دو نيرو براي رسيدن به يك هدف بيرون از خود، مانند مقابله دو تيم فوتبال براي رسيدن به جام. اما تجاوز يعني هجوم به وجود تو و آنچه مال تو است و درون تو است. جواب تجاوز يا دفاع است يا تسليم و صلح با متجاوز تا وقتي در حال تجاوز است، يعني تسليم. مذاكره هم با متجاوز براي آن است كه دست از تجاوز بردارد كه خودش بخشي از دفاع است و البته اين را هم بگويم كه طرفداران جنگ، مذاكره را دفاع نميدانند و حواسمان باشد كه يكجورهايي آن كه ميگويد جنگ و آن كه ميگويد صلح، اميدوارم تيغ تجاوز را تيز نكنند كه ايران نه براي حسينيه كردن كاخ سفيد ميجنگد و نه براي صلح مذاكره ميكند. ايران براي دفاع از خود و براي پايان تجاوز مذاكره ميكند. اين خط باريكي است كه لازم است حواسمان باشد كه در دو چاه جنگ و تسليم نيفتيم.